Δικαιωμένη αισθάνεται η στήλη(εφημερίδα "η δίκτη") με την απόφαση της Κυβέρνησης να παραμείνει Αυτόνομος Δήμος το Οροπέδιο Λασιθίου. «Το Οροπέδιο πρέπει να παραμείνει Δήμος γιατί έτσι το καθόρισε η φύση» είχαμε γράψει, παρουσιάζοντας και όλα εκείνα τα επιχειρήματα που στήριζαν αυτήν την άποψη. Ευτυχώς, στην ουτοπική –όπως έσπευσαν ορισμένοι να τη χαρακτηρίσουν- αυτή θέση μας, βρέθηκαν σύμμαχοι και αρωγοί. Και ευτυχώς το δίκαιο επικράτησε. Και για μία ακόμη φορά αποδείχθηκε ότι χαμένος αγώνας είναι μόνο ο αγώνας που δεν δίνεται. Πολλοί προσπαθήσανε, σαν άλλες Κασσάνδρες, να προβλέψουν το τελειωμένο της υπόθεσης και να μετακυλήσουν το επίκεντρο της συζήτησης στα δευτερεύοντα ζητήματα. Πολλοί θεώρησαν ότι η συζήτηση για την αυτονομία είχε λάβει τέλος και μπήκαν στο παζάρι της διαπραγμάτευσης για το που θα πάει ο Δήμος. Ανατολικά ή Δυτικά; Ευτυχώς, όμως, κάποιοι δεν παραδώσανε τα όπλα και συνέχισαν να ελπίζουν, να διεκδικούν, να μάχονται. Ακόμα και όταν όλα έμοιαζαν δυσοίωνα. Και...

Σε προηγούμενο φύλλο η στήλη είχε ασχοληθεί με το Ζήτημα του Καποδίστρια 2, ή αν προτιμάτε με την περαιτέρω συνένωση των Δήμων και των Νομαρχιών. Τώρα που ο Καποδίστριας έγινε Καλλικράτης και το θέμα φαίνεται να μπαίνει στην τελική φάση σχεδιασμού και υλοποίησης, πρέπει να δούμε το ζήτημα που προκύπτει για το Δήμο Οροπεδίου. Δεν ξέρω αν το Οροπέδιο κληθεί να επιλέξει –πράγμα δύσκολο- ούτε ξέρω το βαθμό της συμμετοχής του στις επικείμενες αποφάσεις. Εκείνο που έχουμε επισημάνει ξανά από αυτήν εδώ τη στήλη, είναι πως το Οροπέδιο πρέπει να παραμείνει Δήμος. Πρέπει να παραμείνει δήμος γιατί έτσι το καθόρισε η φύση, είχαμε ξαναγράψει και επιμένουμε. Τους λόγους που καθιστούν επιτακτική την ανάγκη να παραμείνει Δήμος το Οροπέδιο τους έχουμε αναφέρει πλειστάκις: Αφενός η μεγάλη χιλιομετρική απόσταση από τον Άγιο Νικόλαο και από άλλα Αστικά κέντρα, το δυσπρόσιτο, οι άσχημες καιρικές συνθήκες και αφετέρου οι προοπτικές ανάπτυξης σε ένα ορεινό συγκρότημα πρώην κοινοτήτων η ιστορικότητα της περιο...

Των Ανεμόμυλων στο Οροπέδιο Λασιθίου Αφορμή γι αυτό το Ζήτημα στάθηκε μια καταπληκτική ηλεκτρονική παρουσίαση των μύλων του Λασιθίου, από τον καλό φίλο Μάκη Κρασσανάκη. Όλοι οι Λασιθιώτες έχουμε στο νου μας την μαγική εικόνα που προσέφεραν οι ανεμόμυλοι στο Οροπέδιο. Όλοι γνωρίζουμε πως το Οροπέδιο έγινε γνωστό στα πέρατα της οικουμένης εξαιτίας αυτής της αιολικής πανδαισίας στον Λασιθιώτικο κάμπο. Όλοι σιγοψιθυρίζουμε για την αξία που θα μπορούσαν να αποκτήσουν ξανά κεφαλαιοποιώντας έτσι ένα κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας του Λασιθίου. Η ιστορία των ανεμόμυλων είναι πρόσφατη, δεν χάνεται στα βάθη των αιώνων, παρά τη μακραίωνη πορεία του Λασιθίου. Ως εκ τούτου, η ιστορική προσέγγιση είναι σχετικά εύκολη και παρουσιάζει ενδιαφέρον, το ζήτημα, όμως, είναι το μέλλον. Πως δηλαδή θα καταφέρουμε από τη μια να κρατήσουμε ζωντανή την εικόνα που ανέδειξε το Λασίθι κι από την άλλη αυτή η εικόνα, αυτή της πρόσφατης περιόδου να γίνει αιτία πραγματικής ανάπτυξης για το Οροπέδιο. Μέχρι τώρα...

Έχασε, τελικά, τη μάχη με τη ζωή ο Νομάρχης Λασιθίου Στρατάκης Αντώνης. Έφυγε και γέμισε με θλίψη και προβληματισμό τους κατοίκους του Νομού Λασιθίου και ειδικά τους Οροπεδιώτες , και τους συγχωριανούς του στο Καμινάκι. Ένας πρόωρος θάνατος ενός τίμιου ανθρώπου, ενός ανθρώπου αθόρυβου μέσα στη πολύβουη, αλαζονική κοινωνία. Ο εντιμότατος βίος του Νομάρχη, η καθαρότητα των θέσεων και των απόψεων του, χωρίς μεθοδεύσεις, χωρίς στρογγυλέματα, χωρίς σκοπιμότητες, χωρίς θορύβους, αφήνει ένα μήνυμα στη κοινωνία του Λασιθίου, αφήνει μια παρακαταθήκη, μια κληρονομιά σπουδαία. Μια από τις τελευταίες ισχυρές παρουσίες του ήταν η τοποθέτησή του στην ημερίδα του «ΔΙΚΤΑΙΟΥ» για το Φράγμα του Αποσελέμη και η σθεναρή αντίστασή του για το έργο αυτό, επισημαίνοντας τραγικές συνέπειες για το Οροπέδιο Λασιθίου. Το ακροατήριο πείσθηκε απόλυτα από τις θέσεις του, γιατί απλά ήταν αληθινές. Μακάρι οι θεσμικοί παράγοντες του τόπου να πάρουν το μήνυμα και να δώσουν τη μάχη για το Λασίθι. Αυτό θα ήταν το καλύτερ...

Γράφει ο Μανόλης ΑνδρουλακάκηςΔικηγόρος Ηρακλείου. Σκοπός της επιστολής αυτής είναι να ενημερωθούν οι πολίτες όλης της χώρας για τον αγώνα που δίνουν οι δικηγόροι και οι πολίτες της ανατολικής Κρήτης προκειμένου να αποκτήσουν το αυτονόητο: ευχερή πρόσβαση στο δεύτερο βαθμό της δικαιοσύνης.Ίσως να μην το γνωρίζετε, αλλά στην Κρήτη λειτουργεί μονάχα ένα Εφετείο, στα Χανιά. Ο όγκος των υποθέσεων που συσσωρεύονται στα πινάκιά του είναι τεράστιος, με αποτέλεσμα οι αλλεπάλληλες αναβολές να είναι κανόνας και όχι εξαίρεση. Φανταστείτε όμως το οικονομικό και προσωπικό κόστος ενός πολίτη από τη Σητεία, ο οποίος, προκειμένου να δικαστεί η υπόθεσή του σε δεύτερο βαθμό θα πρέπει επανειλημμένα να μεταβεί στα Χανιά και να διανύσει περί τα 600 χλμ. άθλιου οδικού δικτύου (με επιστροφή), πληρώνοντας για τη μετακίνηση αυτή τους δικηγόρους του και τους μάρτυρές του, και οδηγώντας πάνω από 4 ώρες για να φτάσει στο δικαστήριο και άλλο τόσο για να επιστρέψει. Χρονικά το ισοδύναμο για εσάς τους Αθηναίους θα ή...

Σύμφωνα με τις πράξεις των Αποστόλων, την ημέρα της Πεντηκοστής στα Ιεροσόλυμα, ήταν παρόντες στο κήρυγμα του Αποστόλου Πέτρου και Εβραιοκρήτες, οι οποίοι φαίνεται να έφεραν πρώτοι το μήνυμα του Χριστιανισμού στην Μεγαλόνησο. Το 64μ.Χ. ο Απόστολος Παύλος περιέλαβε και την Κρήτη στην τρίτη αποστολική του περιοδεία. Το συστηματικό έργο του εκχριστιανισμού των Κρητών, ανέλαβε ο μαθητής του Αποστόλου Παύλου και πρώτος επίσκοπος Κρήτης Τίτος. Μετά την επέκταση του Χριστιανισμού, η Κρήτη έγινε μία από τις δώδεκα Αρχιεπισκοπές του Ιλλυρικού (Βαλκανική Χερσόνησος), έχουσα τοπική Σύνοδο με Αρχιεπίσκοπο και επισκόπους. Στις αρχές του 8ου αιώνα οι επισκοπές ήταν δώδεκα και η Κρήτη ονομαζόταν " δωδεκάθρονος " ενώ υπαγόταν διοικητικά στο θρόνο της Ρώμης. Περί το 754 όμως μ.Χ. προσαρτήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Αακολούθησε η περίοδος της Αραβοκρατίας (824-961), όπου υπήρξε μια δραστική αποκοπή της Κρήτης από το Βυζάντιο. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, βεβαίως, εξακολουθούσε να χειροτονεί προ...