Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

Μαζί τα φάγαTε



Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οσελότος το πολιτικό δοκίμιο 
Μαζί τα φάγαΤε


Η «ελεγχόμενη» χρεοκοπία του «ελεγχόμενου»  πολιτικού προσωπικού της χώρας μας







Συγγραφέας:
Εκδόσεις:
Έτος:
2012
ISBN:
978-960-9607-40-7
Κατηγορία:
Πολιτική



Περιγραφή
 Μαζί τα φάγαμε: μια φράση εξόχως πολιτική, μια έννοια δηλωτική της αντίληψης των πολιτικών προσώπων που κυριάρχησαν ανενόχλητα στην πολιτική σκηνή του τόπου μας τα τελευταία 30 χρόνια. Σας διορίσαμε, συνεχίζει ο πρωταγωνιστής του βιβλίου, για να επιβεβαιώσει και να επαληθεύσει την πεποίθησή του, πως τα φάγαμε όλοι μαζί! Κι όμως δεν τα φάγαμε όλοι μαζί. Τα φάγατε μόνοι σας! Μαζί τα φάγαΤε.

"Όταν στο Δημόσιο βάζεις τον κοπρίτη, επειδή σε ψηφίζει η οικογένειά του και παίρνεις πολλούς σταυρούς, ε, τότε ο κοπρίτης θα μείνει κοπρίτης σε όλη του τη ζωή, δεν πρόκειται να βελτιωθεί. Ξέρει ότι δεν πρόκειται ποτέ να απολυθεί." Θ. Πάγκαλος εφημερίδα "Το Βήμα" 31.12.2010
 "Όταν στο κοινοβούλιο βάζεις τον κοπρίτη επειδή σε έχει διορίσει ή ελπίζεις ότι θα σε διορίσει ή επί κάθε ρουσφετολογικής αιτίας βάση, ε, τότε, κοπρίτης θα μείνει σε όλη του τη ζωή, δεν πρόκειται να βελτιωθεί. Ξέρει ότι δεν πρόκειται ποτέ να απολυθεί". Γ. Μακράκης 

Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012

Το Ζήτημα με τα Γενόσημα κόμματα και το Πλιάτσικο στο πολιτικό σύστημα


Η διαρκής πτώση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος τα  τελευταία 30 χρόνια και η αποκάλυψή του τα 2 τελευταία μνημονιακά χρόνια οδηγεί σε κατακερματοποίηση του. Κάθε είδους  διαφωνία, μικρή ή μεγάλη, δηλαδή από το  μισό «όχι», μέχρι το γελοίο «παρών» και το τραγικό «απών», των πολιτικών μας προσώπων συνδέεται με την προσπάθειά τους  να δηλώσουν ένα ισχυρό παρόν για την  επόμενη μέρα, μέσα από φαιδρές διαφοροποιήσεις, οι οποίες, τις περισσότερες φορές, συνδέονται άρρηκτα με τη θέση που κατέχουν ή δεν κατέχουν. Άρματα πολιτών, δημοκρατικές συμμαχίες, πατρίδες και παρτίδες συνθέτουν το πολιτικό σκηνικό στη χώρα μας.  Η προσπάθεια δημιουργίας νέων πολιτικών φορέων με αφετηρία τις μισές απόψεις, τις μισές διαφωνίες και τις μισές συμφωνίες για επιβίωση, αλλά και οι άλλες προσπάθειες, οι ολόκληρες και πανομοιότυπες, όμως λίγο πιο δεξιά λίγο πιο αριστερά λίγο πιο κέντρο, εμποδίζουν το σχηματισμό ενός πραγματικά νέου κόμματος εξουσίας και πνίγουν εν τη γενέσει της την αναγκαιότητα και  τη δυνατότητα ανανέωσης που φαίνεται να υπάρχει.

Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012

Το Ζήτημα του Εθνικού μας προσανατολισμού

Η Ελλάδα ανήκει στους δανειστές?
Ο προσανατολισμός της χώρας μας προς δυσμάς ή προς ανατολάς αποτέλεσε για χρόνια ένα πολιτικά αναπάντητο ερώτημα, ενώ η προσπάθεια για μια χώρα αυτάρκη, με δικό της αυτοκαθορισμό και παρουσία  απέβη άκαρπη.  Το πολιτικό μας σύστημα-προσωπικό, δεν κατάφερε δηλαδή όλα αυτά τα χρόνια ούτε κατεύθυνση να δώσει στην πολύπαθη χώρα μας, ούτε αυτοκαθορισμό μέσα από μια συντεταγμένη προσπάθεια ανάπτυξης και παρόλο που υπήρχαν όλες οι προϋποθέσεις. Εντούτοις,  το πολιτικό μας  σύστημα χρειάστηκε μόνο δυο χρόνια   για να  μας αποδείξει  μόνο του την φαυλότητα, τη γελοιότητα και τη σοβαροφάνεια  που το συνόδευε. Οι εκβιασμοί  και τα διλήμματα για χρεοκοπία ή χρεοκοπία, η κομματική πειθαρχία, η αλλαγή στάσης ανάλογα με το αξίωμα,  η αναποτελεσματική εφαρμογή και αυτών ακόμα των ψηφισθέντων βάρβαρων μέτρων, αποδεικνύει τα αυτονόητα. Ένα πολιτικό σύστημα δομημένο στην κομματική και προσωπική στρατηγική, ένα σύστημα διακυβέρνησης   χωρίς ιδεολογική ενότητα, ένα κυβερνητικό σχήμα βασισμένο στο συσχετισμό δυνάμεων και όχι στην αξιοσύνη των προσώπων και τις πραγματικές απαιτήσεις. Πράγματα χιλιοειπωμένα αξίζει να τα επαναλαμβάνουμε για να μην επιτρέψουμε στους εαυτούς μας άλλη πλάνη. Αυτό το πολιτικό σύστημα και το πολιτικό προσωπικό, που μας οδήγησε εδώ   που μας οδήγησε, προσπαθεί τώρα να σώσει τι, και με ποιο τρόπο; Προσπαθεί να σώσει ή προσπαθεί να σωθεί;  Τεκμηριωμένα ανήμπορο και δειλό τόσα χρόνια, μαθημένο στην αδράνεια και τον ωχαδερφισμό, προσπαθεί τώρα να μας πείσει ότι διαπραγματεύεται,  τι; Τη  χρεοκοπία μιας χώρας. Να χρεοκοπήσουμε οι χρεοκοπημένοι, μέσα στο ευρώ ή έξω από το ευρώ; Αδιαφορεί ο άνεργος και ο άστεγος στα βασανιστικά διλλήματα που μας  θέτει με  διάγγελμα ο Πρωθυπουργός της χώρας μας.
Η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας μας, μια πορεία ψευδοφανούς   ένταξής μας στη δύση, μια ευρωπαϊκή πορεία των ΚΠΣ, των ΜΟΠ, και των ΕΣΠΑ, αποδεικνύει πως ούτε η Ευρώπη ενδιαφέρθηκε να γίνουμε δύση ούτε εμείς φυσικά το επιδιώξαμε.  Κάπως έτσι η Ελλάδα   κατάφερε ούτε στη δύση να ανήκει, αλλά ούτε στους Έλληνες!
 Το δεύτερο μνημόνιο και το τρίτο και το τέταρτο, δεν έχω προσωπικά καμιά αμφιβολία ότι θα αποτύχουν. Θα αποτύχουν όχι τόσο για τον  χιλιοειπωμένο κανόνα, ότι δηλαδή «η ύφεση φέρνει ύφεση»,  αλλά γιατί το πολιτικό προσωπικό της χώρας δεν μπορεί να πείσει το μέσο Έλληνα, δεν μπορεί να πείσει την κοινή λογική  και άρα δεν μπορεί να εφαρμόσει τις όποιες πολιτικές κρίνει αναγκαίες για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση. Όσο λοιπόν το κατεστημένο και εγκατεστημένο πολιτικό προσωπικό θα επιμένει να μας σώζει τόσο θα πτωχεύουμε. Κι αν μας χαρίσουν το χρέος, κι αν μας δώσουν ρεγάλο για την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας πολλά χρήματα, πάλι θα πτωχεύσουμε, θα πτωχεύσουμε γιατί είμαστε ήδη πτωχοί. Πτωχοί σε ιδέες, σε αξίες, σε οράματα και σε πίστη, αλλά κυρίως σε ηγέτες που θα επανακαθορίσουν και θα χαράξουν νέους  δρόμους και μονοπάτια εξόδου από τη μιζέρια.  Κι όσο γράφουμε (και γράφω) κείμενα  παριστάνοντας τους διανοούμενους αντί να ριχτούμε στη μάχη της προσωπικής ευθύνης, όσο δεν απαιτήσουμε αυτά  που είναι αυτονόητα και όσο το πολιτικό προσωπικό της χώρας δεν κάνει ένα βήμα πίσω αναλαμβάνοντας την ευθύνη και απελευθερώνοντας  τις κοινωνικές  δυνάμεις, η Ελλάδα θα ανήκει στους δανειστές……