Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009

Τηλεδημοκρατία και Τηλετρομοκρατία

του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΚΙ και μέλους του ΣΥΡΙΖΑ

Αθήνα, 17.2.09


Ζούμε σε μια κοινωνία της πληροφορίας, που αποτελεί πραγματική τεχνολογική επανάσταση στον τομέα της γνώσης. Με την εξάπλωση της πληροφορίας μπορούμε να μιλούμε για την παγκοσμιοποίηση της γνώσης. ΄Ομως δε μπορεί αυτή η επανάσταση στη γνώση, που αποκορύφωμά της αποτελεί το διαδίκτυο, να θεωρηθεί πανάκεια για την ανθρωπότητα.
Είμαστε υποχρεωμένοι, για να μην υπάρχει σύγχυση, να τονίσουμε ότι η γνώση αυτή καθαυτή δεν αποτελεί αυταξία, αλλά αξία χρήσης, δηλαδή μέσο. Αυτό σημαίνει με απλά λόγια ότι από μόνα τους δεν αποτελούν ούτε ευλογία ούτε κατάρα, ούτε πρόοδο ούτε οπισθοδρόμηση. Εξαρτάται βασικά ποιος εξουσιάζει αυτή τη γνώση και πως τη χρησιμοποιεί. Γι’ αυτό και αποτελεί αξία χρήσης. Ο χρήστης, δηλαδή εκείνος που την εξουσιάζει και τη χρησιμοποιεί ως μέσο είναι και εκείνος που της δίνει την θετική ή την αρνητική της αξία, ανάλογα για ποιους σκοπούς τι χρησιμοποιεί. Με αυτή την έννοια οι άρχουσες τάξεις της κοινωνίας είναι εκείνες που χρησιμοποιούν στο έπακρο αυτό το μοντέρνο και αποτελεσματικό μέσο για να πετύχουν τους στρατηγικούς και τακτικούς τους στόχους. Αυτό το είχε διαγνώσει έγκαιρα ο Γκράμσι ο οποίος μιλούσε για την ιδεολογική, πολιτισμική και ηθική ηγεμονία της άρχουσας τάξης και βέβαια την καπιταλιστικής άρχουσας τάξης.
Ο Γκράμσι κατάφερε να δώσει διέξοδο σε προβλήματα που απασχολούσαν τις προηγμένες πολιτιστικά κοινωνίες, τις κοινωνίες πολιτών, όπως τις χαρακτήριζε, διατυπώνοντας τις προϋποθέσεις της επαναστατικής τους διεξόδου, του ριζικού μετασχηματισμού τους. Βασικά εστίασε στο πρόβλημα της κρίσης της Αριστεράς, με την έννοια ότι αν η Αριστερά δεν αποκτήσει την ιδεολογική ηγεμονία απέναντι στην ιδεολογική ηγεμονία της αστικής τάξης, η Αριστερά δεν μπορεί να ανακάμψει.
Επίσης πολύ σωστά επεσήμανε ότι η αστική τάξη, εκτός από τον καταναγκασμό, χρησιμοποιεί και την συναίνεση, που είναι αποτέλεσμα της ηγεμονίας που ασκεί στις καταπιεζόμενες τάξεις, για να αποδεχτούν (συναινέσουν) στην εξουσία της. Ο ρόλος των οργανικών διανοουμένων ενός ριζοσπαστικού ή επαναστατικού κινήματος έγκειται κατά συνέπεια στο καθήκον τους, να αντιπαλέψουν αυτήν την πολιτιστική -ιδεολογική ηγεμονία της αστικής τάξης και στη θέση της να εδραιώσουν την πολιτιστική ηγεμονία του λαϊκού κινήματος. Θα πρέπει λοιπόν οι πολίτες να μεταπειστούν. Θα πρέπει με μια λέξη να αλλάξει η συνείδηση των ανθρώπων σε μια σοσιαλιστική κατεύθυνση. Μια τέτοια αλλαγή δεν είναι καθόλου εύκολη, γιατί η αστική συνείδηση έχει διαποτίσει την κοινωνία, ακόμη κι αυτούς που αυτοαποκαλούνται αριστεροί με τα προτάγματά της. Η αστική συνείδηση στην πράξη έχει γίνει δεύτερη φύση του ανθρώπου.
Σήμερα μπορεί ο καπιταλισμός να διέρχεται κρίση και αυτό με τον ένα ή άλλο τρόπο να επαναλαμβάνεται και να παίρνει διάφορες μορφές, όμως ο καπιταλισμός κατέχει προνομιακά και μονοπωλιακά την ιδεολογική, πολιτισμική και ηθική ηγεμονία, έχοντας σχεδόν στην απόλυτη κατοχή του τη γνώση, δηλαδή όλη την τεχνολογία της γνώσης (διαδίκτυο, τηλεοπτικά μέσα, ραδιοτηλεόραση, μέσα μαζικής ενημέρωσης, παιδεία, εκκλησία κ.λπ). Με αυτή την παγκοσμιοκρατία της γνώσης (την τεχνολογία της πληροφορίας), πετυχαίνει και την ιδεολογική της επιβουλή στις αρχόμενες τάξεις και μάλιστα μέσω της «ενεργής» συναίνεσης..
Θα περιοριστούμε αποσπασματικά σ’ ένα μόνο τομέα του μηχανισμού συναίνεσης, που κρατούν και ελέγχουν οι διαπλεκόμενοι, δηλαδή η οικονομική και πολιτική ολιγαρχία, για να καταλάβουμε πως λειτουργεί ο μηχανισμός της συναίνεσης, δηλαδή της αποδοχής της καπιταλιστικής ιδεολογίας, χωρίς να ασκείται σωματική βία, παρά ψυχολογική και μόνο, στην ψυχή και το μυαλό των ανθρώπων, τόσο συνειδητά, όσο και υποσυνείδητα.
Είμαστε υποχρεωμένοι να επικεντρωθούμε σ’ έναν μηχανισμό «συναινετικής διαδικασίας», όπως την ανέλυσε ο Γκράμσι, που λέγεται τηλεόραση. Ο ρόλος της σήμερα είναι αποφασιστικός για τη διαμόρφωση συνειδήσεων. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης με αιχμή του δόρατος την τηλεόραση αποτελούν την τέταρτη εξουσία, που κοντεύει να πάρει σε ορισμένες περιπτώσεις και σε ορισμένα κράτη την πρώτη θέση. Ο λόγος είναι απλώς. Η τηλεόραση - για να περιοριστούμε σ’ αυτήν - διαμορφώνει εκείνες τις σχέσεις ανάμεσα στην οικονομική και πολιτική ολιγαρχία που την αποκαλούμε διαπλοκή. Η αμεσότητά της είναι σε θέση να διαμορφώσει μια εικονική πραγματικότητα, με την οποία χειραγωγεί και τουλάχιστον στην Ελλάδα τρομοκρατεί τον έλληνα πολίτη, για να τον κάνει υποχείριό της, όμηρο των δικών της σκοπιμοτήτων. Αυτή είναι που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τις πολιτικές εξελίξεις σ’ έναν συγκεκριμένο κοινωνικό σχηματισμό. ΄Ενα τέτοιο ρόλο παίζουν και οι δημοσκοπήσεις, οι οποίες δήθεν καταγράφουν τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης, στην ουσία όμως την καθοδηγούν, εκεί που θέλουν. Τόση είναι η δύναμή της τηλεόρασης, ώστε όποιον επιλέγουν τα τηλεοπτικά μέσα για την ανάδειξή και επικράτησή τους στην πολιτική, εκείνοι και επικρατούν. Μ’ αυτή την έννοια οι πολιτικοί στην πλειοψηφία τους γίνονται πειθήνια όργανα αυτών των εξωθεσμικών κέντρων, που καθορίζουν ωστόσο έμμεσα και τους θεσμούς, παρεμβαίνοντας μέσω των πολιτικών και της πολιτικής στον έλεγχο και την ποδηγέτηση της κοινωνίας, για να μπορούν να την εκμεταλλεύονται με το αζημίωτο. Ο τρόπος είναι η συναίνεση. Μια συναίνεση ωστόσο που έχει τα χαρακτηριστικά της πλύσης εγκεφάλου. Είναι γνωστή η θεωρία της ψυχολογίας των μαζών, την οποία οι διαπλεκόμενοι, που ελέγχουν τα κανάλια της τηλεόρασης, τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και τις εφημερίδες, εφαρμόζουν συστηματικά και με μεγάλη επιτυχία, για να εξυπηρετούν τα άνομά τους συμφέροντα. Η μέθοδος είναι πραγματικά σατανική, γιατί είναι στην ουσία της επιστημονική. Από τη μία διαρρηγνύουν τα «ιμάτιά τους» για τα λαϊκά στρώματα, που υποφέρουν, και από την άλλη οι ίδιοι τα εκμεταλλεύονται ασύστολα.
Η ριζοσπαστική Αριστερά, αν θέλει να επιτελέσει το ρόλο της, θα πρέπει να δει πολύ σοβαρά το θέμα αυτό, γιατί από την ικανοποιητική του αντιμετώπιση εξαρτάται και σε μεγάλο βαθμό η επιτυχία της, σύμφωνα με αυτά που αναπτύξαμε πιο πάνω. Επειδή ακριβώς η διαχείριση από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της κοινής γνώμης και η χειραγώγησή της δημιουργεί τις προϋποθέσεις της συναίνεσης, για την οποία μιλάει ο Γκράσμι. Εκεί πρέπει να παρέμβει δυναμικά η ριζοσπαστική Αριστερά, για να είναι πραγματικά και όχι κατ’ όνομα μόνον ριζοσπαστική. Η παράνομη ή μισοπαράνομη κατοχή των τηλεοπτικών συχνοτήτων, με τις οποίες ασκούν ιδεολογική, πολιτική, κοινωνική και πολιτισμική επιρροή στους πολίτες, τόσο στη σκέψη όσο και στο θυμικό, πρέπει να ανακοπεί. η ιδεολογική χειραγώγηση, η τηλερύπανση και η πολτοποίηση της ψυχής και του φρονήματος του Έλληνα από την αλλοτριωτική τους επίδραση είναι πραγματικά εγκληματική. Γιατί στην πραγματικότητα ο μηχανισμός αυτός συνιστά άσκηση ιδεολογικής και ψυχολογικής βίας στην ψυχοσύνθεση του Έλληνα πολίτη, για να τον κάνει τελικά ένα άβουλο υποχείριό του. προοπτική.
Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι η κοινωνία μας ζει στα πλαίσια μια εικονικής πραγματικότητας, την οποία διαμορφώνουν κατά κύριο λόγο τα τηλεοπτικά μέσα και κατά δεύτερο λόγο ο τύπος. Αν η Αριστερά θέλει να αλλάξει τις κοινωνικές συνθήκες πρέπει πρωταρχικά να ασχοληθεί σοβαρά με τον καθοριστικό αυτόν παράγοντα και να διαμορφώσει την ανάλογη στρατηγική.

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2009

ΕΚΔΗΛΩΣΗ -ΣΥΖΗΤΗΣΗ

www.monthlyreview.gr


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Το περιοδικό Monthly Review τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2009 και ώρα 18:30 οργανώνει συζήτηση, με θέμα:

Νέα Μέσα, Παγκόσμια Οικονομική Κρίση και Κοινωνικές Συγκρούσεις

Ομιλητές:

Πέτρος Τατούλης, ανεξάρτητος βουλευτής
Βαγγέλης Χωραφάς, εκδότης περιοδικού Monthly Review
Ρούντι Ρινάλντι, γραμματεία ΣΥΡΙΖΑ
Παναγιώτης Μαντάς, διοικούσα επιτροπή ΔΗΚΚΙ
Μένης Συγγελάκης, περιοδικό Νέος Αγωνιστής

Συντονιστής:
Κώστας Μελάς, καθηγητής Πανεπιστημίου

Στη συζήτηση θα παρέμβουν οι μπλόγκερ:

Sibilla
Ανδρέας Καψαμπέλης,

καθώς και τα μπλογκς:

Μετά την εφημερίδα
Ζήτημα
Ιστολόγιον

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Συλλόγου Υπαλλήλων Τράπεζας της Ελλάδος (Σίνα 14, Αθήνα)

Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2009

Το Ζήτημα του Περιβάλλοντος


Ενώ τα ζητήματα του περιβάλλοντος είναι συνεχώς στην επικαιρότητα , ενώ αναζητούμε συνεχώς λίγο πράσινο , ενώ οι πολιτικοί μας δηλώνουν την οικολογική τους ευαισθησία με κάθε τρόπο, στη πράξη, διαψεύδονται όλοι με την πρώτη πρόκληση. Το πάρκο στα Πατήσια αποτελεί τρανό παράδειγμα της οικολογικής αναισθησίας των πολιτικών μας γενικά και του Δημάρχου Αθηναίων κ Κακλαμάνη , ειδικά. Αναρωτιέμαι τι άλλο μπορεί να περιμένει κανείς. Ένα από τα λίγα σημεία πρασίνου στην Αθήνα, μια όαση στα πολύβουα Πατήσια , καταστρέφεται «χωρίς αιδώ». Κόβουμε , καίμε και μετά φυτεύουμε, σχιζοφρένεια!
Το μόνο αισιόδοξο μήνυμα , οι διαμαρτυρίες του κόσμου που αντιλαμβάνεται το «έγκλημα», δίνει το παρόν , δίνει τη μάχη με τα δακρυγόνα , δίνει τη μάχη με την υποκρισία και στο τέλος θα νικήσει!

Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2009

Ο "ΝΕΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ" ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΝΕΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ
www.neosagonistis.gr
Περιοδική έκδοση μελών ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ανένταχτων σοσιαλιστών για την Κοινωνική Δημοκρατία

Διανεμήθηκε στο λιμάνι του Πειραιά τη Δευτέρα 2.2.2009 (μεσημέρι και βράδυ)

Η κυβέρνηση της Δεξιάς εκδικείται τη δημοκρατική Κρήτη. Η επίθεση εναντίον του αγροτικού κινήματος δεν θα περάσει! Αγώνας μέχρι τη νίκη!

«Σ' όλα τα κλίματα και σ' όλα τα πλάτη, αγώνας για το ψωμί και το αλάτι»
Κ. Καρυωτάκης
Ο αγώνας των αγροτών της Κρήτης είναι δίκαιος, όπως και όλων των αγροτών της χώρας που πλήττονται από την κυβερνητική πολιτική. Ωστόσο η πρωτοφανής σε διάρκεια, αποφασιστικότητα και ενότητα κινητοποίηση των Κρητικών αγροτών έχει μεγάλη πολιτική, κοινωνική και οικονομική σημασία:
1. διότι αποκαλύπτει την πελατειακή λογική και ρουσφετολογική πρακτική των κυβερνώντων. Οι υπουργοί της Ν.Δ., όπως οι ίδιοι οι βουλευτές της κατήγγειλαν, μοιράζουν χρήματα μόνο στις εκλογικές τους περιφέρειες, ξεχνώντας τους υπόλοιπους αγρότες.
2. Διότι θέτει επί της ουσίας την αναγκαιότητα μιας συγκροτημένης περιφερειακής πολιτικής. Δεν είναι δυνατόν να αγνοείται μια περιφέρεια τόσο σημαντική για την αγροτική παραγωγή της χώρας όπως η Κρήτη.
3. Διότι η παραγωγική υποβάθμιση της χώρας, που έχει φτάσει να έχει συνεχώς επιδεινούμενο ισοζύγιο εξαγωγών – εισαγωγών ακόμα και στα αγροτικά προϊόντα, πρέπει να ανακοπεί. Μια σοβαρή πολιτική στήριξης των αγροτών, με τις αναγκαίες αναπροσαρμογές και αναδιαρθρώσεις, μπορεί να τροφοδοτήσει μια παραγωγική ανάκαμψη στην ελληνική γεωργία, που θα συμβάλλει στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και θα δώσει ισχυρή ώθηση στην επάνοδο της χώρας μας σε αναπτυξιακή τροχιά.
Αξιώνουμε:
 Άμεση καταβολή 100 εκατομμυρίων € στους αγρότες της Κρήτης.
 Τιμή ασφαλείας σε όλα τα αγροτικά προϊόντα
 Πάγωμα χρεών για τους αγρότες όλης της χώρας, όσο διαρκεί η κρίση
 Ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος - αύξηση των αγροτικών συντάξεων.
 Κρατική χρηματοδότηση των αναδιαρθρώσεων των καλλιεργειών.
 Στήριξη και αναβάθμιση του ρόλου των συνεταιριστικών οργανώσεων.
 Σπάσιμο των καρτέλ – σχεδιασμός & χρηματοδότηση της τυποποίησης και διακίνησης των προϊόντων από τους ίδιους τους αγρότες
 Προστασία των αγροτών από την κερδοσκοπία των προμηθευτών αγροτικών εφοδίων
Ο αγώνας των αγροτών της Κρήτης έχει πανεθνική σημασία. Οι κυβερνώντες μάταια επιχειρούν να στρέψουν την κοινωνία ενάντια στους αγρότες ή τους αγρότες των άλλων περιοχών ενάντια στους αγρότες της Κρήτης. Η κοινωνία μας είναι αλληλέγγυα στα δίκαια αιτήματα των αγροτών. Η απρόκλητη επίθεση ενάντια στους αγρότες της Κρήτης αποτελεί ντροπή για το δημοκρατικό μας πολίτευμα και δεν θα περάσει!
ΝΕΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ (www.neosagonistis.gr)

Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2009

Μοίρασαν ...Δακρυγόνα στους Αγρότες της Κρήτης


Οι αγρότες της Κρήτης , φανερά ταλαιπωρημένοι , απογοητευμένοι, μα και περήφανοι , ανέβηκαν στην πρωτεύουσα, μιας και το Αθηνοκεντρικό κράτος δεν φτάνει μέχρι τη μεγαλόνησο. ΄Εφτασαν στην Αθήνα και περίμεναν το αυτονόητο , να διαδηλώσουν , όπως όλοι. Δυστυχώς όμως το ταξίδι τελείωσε στο λιμάνι του Πειραιά Οι εντολές του συμπατριώτη μας Μαρκογιαννάκη ξεκάθαρες : Εγκλωβίστε τους στο Λιμάνι. Δεν θα περίμενα ασφαλώς και δεν θα έπρεπε στα πλαίσια της ισότητας, ένας Υπουργός να κάνει διακρίσεις υπέρ των συμπατριωτών του. Θα περίμενα όμως από τον Κ. Μαρκογιαννάκη να γνωρίζει λίγο καλύτερα την ψυχολογία των Κρητικών. Τι εννοώ? Αν έδινε εντολή να κλείσουν για δυο ώρες οι δρόμοι της Αθήνας για να περάσουν οι Αγρότες της Κρήτης μέχρι το "σπίτι τους" το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, να γίνει το ραντεβού με την πολιτική ηγεσία , το Ζήτημα θα είχε τελειώσει. Αντί αυτού τους Ζήτησαν να πάνε με τα πόδια , η απάντηση αφοπλιστική από αγροτοσυνδικαλιστή του Ηρακλείου: «Μας ζήτησαν να πάμε με τα πόδια , μήπως θέλουν να πάμε και με τα γόνατα ?»
Η συνέχεια δόθηκε με δακρυγόνα , με τραυματισμούς ταλαιπωρία του κόσμου και ο Θεός να βάλει το χέρι του.

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2009

Το Ζήτημα του Ομπάμα

Οι πρώτες 72 ώρες του Ομπάμα...
1) Το Γκουαντάναμο κλείνει. Απαγορεύονται τα βασανιστήρια ως ανακριτική μέθοδος. Κλείνουν οι φυλακές της CIA σε τρίτες χώρες.
2) Προωθείται στο Κογκρέσο η ψήφιση του νομοσχεδίου για την τόνωση της οικονομίας με δημόσιες επενδύσεις ύψους 825 δισ. δολαρίων
3) Κατάργηση των απαγορεύσεων Μπους για την επιστημονική έρευνα στα ανθρώπινα βλαστοκύτταρα που θα βοηθήσει στη θεραπεία χιλιάδων αναπήρων.
4) Σαφής προτεραιότητα της διπλωματίας ένατι της στρατιωτικής ισχύος. Συμβολική επίσκεψη στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
5) Προσπάθεια τήρησης ίσως αποστάσεων από Ισραήλ και Παλαιστινίους. Αναφέρθηκε στην "τραγική βία στη Γάζα και στο Νότιο Ισραήλ". Πρώτα επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Παλαιστίνιο Πρόεδρο και ύστερα με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό! Άμεση και ενεργή παρέμβαση στο Μεσανατολικό με τον ορισμό ως ειδικού απεσταλμένου του Τζορτζ Μίτσελ, που πρωταγωνίστησε στην ειρήνευση της Βόρειας Ιρλανδίας.
6) Οριστική αποχώρηση των στρατευμάτων απ' το Ιράκ.
7) Καθιέρωση της αρχής της "ανοιχτής διακυβέρνησης". Καταργείται η πλήρης μυστικότητα των ενεργειών των υπουργείων, των κρατικών οργανισμών, ακόμα και του Λευκού Οίκου.
8) Περιορισμός των ετήσιων απολαβών των στελεχών του Λευκού Οίκου.
9) Σπάει ο ομφάλιος λώρος των στελεχών του Λευκού Οίκου με τα λόμπι. Απαγόρευση στις μεγάλες εταιρείες να προσλαμβάνουν πρώην κυβερνητικούς αξιωματούχους ως μέσο εξασφάλισης προσβάσεων στα υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια.
Οι τρεις πρώτες ημέρες του Ομπάμα στο Λευκό Οίκο αποτελούν πραγματικό κόλαφο για τη μίζερη, κομπλεξική ελληνική ψευδοαριστερά που όλα τα τσουβαλιάζει, όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει κάτω απ' το ισοπεδωτικό σταλινικό σύνθημα "όλοι ίδιοι είναι"!
Οι πρώτες ημέρες Ομπάμα αποτελούν και μια χρήσιμη πυξίδα για τον Γιώργο Παπανδρέου που θα κληθεί σύντομα να κυβερνήσει τη χώρα μας. Ο ελληνικός λαός δεν χρειάζεται μόνο κυβερνητική αλλαγή. Έχει άμεση ανάγκη ελπίδας, για να επιστρέψει το χαμόγελο στα χείλη μας.
Ήδη, το 62% των Αμερικανών, μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης, δηλώνει "γεμάτο ελπίδα"! Την ίδια ώρα το 75% των Ελλήνων δηλώνει "απελπισμένο"...

http://xeretismata.blogspot.com/2009/02/72.html