Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2008



Η ανακάλυψη ομαδικού τάφου στη Σαμψούντα, που πιστεύεται ότι ανήκει σε Έλληνες Ποντίους της περιόδου των διωγμών από τους Τούρκους, φέρνει πάλι στην επικαιρότητα την παθητική ελληνική πολιτική σε ότι αφορά στο Ποντιακό ζήτημα και την διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας στον Πόντο. Τα οστά βρέθηκαν τυχαία κατά τη διάρκεια εργασιών σε σχολείο του χωριού Γιαζισιλάρ, ενώ σύμφωνα με τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων οι εργάτες πέταξαν τα οστά στο ποτάμι της περιοχής. Ο κάτοικοι του χωριού όπου βρέθηκε ο ομαδικός
τάφος, υποστηρίζουν ότι υπάρχουν και ερείπια από τέσσερις Ελληνικές εκκλησίες. Μία απ’ αυτές βρισκόταν εκεί, που σήμερα έχει κατασκευαστεί το σχολείο. Οι ιστορικοί δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο, στο σημείο να βρισκόταν και χριστιανικό νεκροταφείο. Το 1916 σφαγιάστηκαν άνδρες ηλικίας από 16 μέχρι 60 ετών στις περιοχές της Σαμψούντας και της Πάφρας. Φυσικά δεν υπήρξε καμία αντίδραση για το γεγονός αυτό, ούτε επίσημη, ούτε ανεπίσημη. Μόνον στο κανάλι Alpha έπαιξαν την είδηση. Για τέτοια είμαστε τώρα; Να ψάχνουμε χαμένους τάφους στην Σαμψούντα και την Κύπρο; (από το ιστολόγιο του περ. ΑΝΤΙ) .

Είναι γνωστό ότι στην περιοχή αυτή διεπράχθησαν αγριότητες κατά του ελληνικού πληθυσμού και αρκετά ελληνικά χωριά πυρπολήθηκαν μαζί με τους κατοίκους τους. Το ενδιαφέρον είναι ότι για πρώτη φορά το γεγονός δεν απεκρύβη αλλά αντιθέτως προβλήθηκε, κάτι που δείχνει την ωρίμανση της τουρκικής κοινωνίας. Τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί ένα ρεύμα Τούρκων αριστερών και αντικεμαλικών ιστορικών, που δεν διστάζει να αναφέρεται με τόλμη στις εθνικές εκκαθαρίσεις που πραγματοποιήθηκαν τότε.
Η γενοκτονία κατά των Ελλήνων της Ανατολής έγινε σε δύο φάσεις. Το 1914-1918 από τους Νεότουρκους εθνικιστές και το 1919-1922 από τους κεμαλικούς.
Στον κατάλογο των απωλειών των ελληνικών κοινοτήτων, που εξέδωσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (Οικουμενικό Πατριαρχείο, “Μαύρη Βίβλος”, Κωνσταντινούπολη, 1919) αναφέρεται:
“…πληθυσμός ομογενής εκ 490.063 ψυχών, διασπαρείς ανά τα όρη, τας χαράδρας και τα τουρκικά χωρία, υπέστη εν τοις πλείστοις τον εξ ασιτίας, του ψύχους και των στερήσεων θάνατον ”…
Το τι συνέβαινε στις περιοχές που βρέθηκαν υπό τον κεμαλικό έλεγχο, περιγράφεται σε αναφορά που έγραψε το 1921 ο Gemal Mousket, νομικός σύμβουλος του σουλτάνου, για τη μεταχείρηση των ελληνικών πληθυσμών στη Βιθυνία (βορειοδυτική Μικρά Ασία) πριν την τελική επικράτηση του Κεμάλ Ατατούρκ: “Η κυβέρνηση της Άγκυρας αποφάσισε ότι αρχικά οι Έλληνες των περιοχών Αντάπαζάρ και Κάλτρα, και μετέπειτα οι Έλληνες του Πόντου θα σφαγιαστούν και θα εξολοθρευτούν. Ανέθεσε (ο Κεμάλ Πασά) στον Γιαβούρ Αλί να κάψει ολοκληρωτικά το ελληνικό χωριό που βρίσκεται κοντά στο Γκεϊβ και να σκοτώσει όλους τους κατοίκους του. Η τραγωδία διήρκεσε δύο ημέρες. Το χωριό με τα δώδεκα εργοστάσια και τα ωραία κτίρια έγινε σκουπιδότοπος. Το 90% των κατοίκων, είτε σφαγιάστηκε, είτε κάηκε. Οι λίγοι που κατάφεραν να δραπετεύσουν για να σωθούν έφυγαν στα βουνά. Για να διατηρήσει τους τσέτες του, ο Μουσταφά Κεμάλ αναγκάστηκε να βρει κάποια άλλη περιοχή που θα έκαναν επίθεση. Γι’ αυτό το σκοπό, πήγε στην περιοχή του Πόντου. Οι σφαγές, οι λεηλασίες και η γενική εξολόθρευση των κατοίκων της περιοχής αυτής κράτησε από το Φεβρουάριο μέχρι τον Αύγουστο. Οι εκτοπίσεις και οι δολοφονίες διαπράχτηκαν με την ημιεπίσημη συμμετοχή του στρατού και του διοικητικού προσωπικού….”
Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για τη γενοκτονία των Ελλήνων στον μικρασιατικό Πόντο κατά τη β’ φάση που ξεκίνησε από την άνοιξη του ‘21, φαίνεται από το παρακάτω κείμενο της Κεντρικής Ενωσης Ποντίων Ελλήνων εκείνης της περιόδου στο οποίο αναφέρονται οι τρόποι εξόντωσης:
”Οι Τούρκοι εκτόπιζαν και εξώριζαν τους Ελληνες μέσα στην βαρύτερη κακοκαιρία, χωρίς να τους επιτρέψουν να παραλάβουν ούτε τρόφιμα, ούτε στρώματα. Τα κυβερνητικά όργανα που συνόδευαν τους εκτοπιζόμενους δεν επέτρεπαν στα θύματά τους να σταθμεύουν σε κατοικημένα μέρη, αλλά μόνο σε μέρη έρημα και εκτεθειμένα στις χειμερινές συνθήκες. Ο σκοπός ήταν διπλός: πρώτα να μην μπορούν να στεγασθούν και έπειτα να μην μπορούν να αγοράσουν τρόφιμα. Δεν επέτρεπαν για κανένα λόγο να δώσουν βοήθεια στους γέρους γονείς ή στα ανήλικα παιδιά και στους αρώστους, οι οποίοι εγκαταλείπονταν στα φαράγγια και στα δάση και πέθαιναν από την πείνα ή αποτελειώνονταν από την λόγχη των Τούρκων.
Σε διάφορα μέρη της χώρας ιδρύθηκαν λουτρώνες δήθεν για στρατιωτικούς λόγους. Τα κυβερνητικά και αστυνομικά όργανα που οδηγούσαν τους μετατοπιζόμενους εξανάγκαζαν τους δυστυχείς για λόγους δήθεν υγιεινής να λουσθούν. Εβαζαν κατά εκατοντάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά στα λουτρά, γυμνούς με θερμοκρασία 40 βαθμών. Τα ενδύματα των δυστυχών ελεηλατώντο.
Οταν έβγαιναν από το λουτρό, τους εξανάγκαζαν να παρατάσσονται στο χιόνι και με θερμοκρασία κάτω του μηδενός και να περιμένουν επίσκεψη του αστυνόμου για καταμέτρηση, ο οποίος ποτέ δεν ερχόταν πριν από μία ώρα. Επειτα άλλη μία ώρα περίμεναν το γιατρό για ιατρική επιθεώρηση. Κατά την επιθεώρηση χαρακτηρίζονταν άρρωστοι οι νεώτεροι και υγιέστεροι, οι οποίοι θανατώνονταν κατά την αποστολή στο νοσοκομείο.”
Επίσης κατά τη δεύτερη φάση της γενοκτονίας (1919-1922) στην αναφορά της 13ης Νοεμβρίου 1921 του τοποτηρητή του Οικ. Πατριαρχείου στην Καισάρεια (Καϊσερί) στη περιγράφονται οι συνθήκες που επικρατούσαν στο Δυτικό Πόντο και στις βόρειες περιοχές της Καππαδοκίας:
“… Εις τας εξ επισκοπάς του Πόντου και τας επισκοπάς Αγκύρας, Καισαρείας, Ικονίου, Ηλιουπόλεως, Πισιδίας και Φιλαδελφείας πάντες οι Έλληνες από 15 μέχρις 70 ετών εξετοπίσθησαν εις Βαν, Βιτλίς, Διαρμπεκίρ, Ερζερούμ και Μαμουρέτ-Αζίζ και μάλιστα υπό περιστάσεις, αι οποίαι επέφερον το θάνατον εις τους περισσοτέρους εξ αυτών.
Περί τα τέλη του του παρελθόντος Ιουνίου και αρχάς Ιουλίου, καραβάνια Ελλήνων, εξορισθέντων κατά χιλιάδας απεδεκατίσθησαν υπό των συνοδών των. … Επτά ιερείς της περιφέρειας Πάφρας Αλάτσαμ εσταυρώθησαν…
Τον Σεπτέμβιον και Οκτώβριον παιδία 15 και 12 ακόμη ετών όλης της περιφέρειας Σινώπης με τεφέρθησαν εις το εσωτερικόν. Εν Πάφρα, Λαοδικεία, Τσαρσαμπά, Αλάτσαμ. Καβάκ, Χάβζα, Μερζιφιφούντα, Κιρκ Χαρμάν, Μεσουδιέ, Νεοκαισάρεια, Έρπαα και πολλά άλλα μέρη εφονεύθησαν πάσαι αι γυναίκες και τα παιδία…”
http://www.kenthaber.com/Arsiv/Haberler/2008/Mart/24/Haber_356091.aspxhttp://haber.mynet.com/sayfali/guncel/Samsun-da-toplu-mezar-bulundu/22Mart2008/A2203050
Αναδημοσίευση απο :http://pontosandaristera.wordpress.com/2008/03/27/27-3-2008/

«Ο ΑΣΩΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΠΟΤΕ»


Οι σύγχρονοι άσωτοι του Κ.Μουδάτσο, δεν επιστρέφουν ποτέ στη βολική ζωή, αγωνίζονται κόντρα στο κατεστημένο, παρόλο που «κουράζονται να επαναστατούν χωρίς να αλλάζει τίποτα».
Σε μια καταπληκτική εκδήλωση στο 1Ο Λύκειο Περιστερίου, με πρωτοβουλία του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, έγινε η παρουσίαση του Νέου Βιβλίου του Κ.Μουδάτσου «Ο ΑΣΩΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΠΟΤΕ». Μετά τους «ΑΛΗΤΕΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ» τη σκυτάλη παίρνουν οι Άσωτοι, που μη μπορώντας τη σύγχρονη κοινωνία των «σιτευτών μόσχων» επιλέγουν αυθόρμητα τον αγώνα, και προσπαθούν να μοιραστούν την αγωνία τους για αλλαγή στάσης και νοοτροπίας, μαζί μας.

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2008

Earth Hour 2008 - Η ώρα της Γης


Earth Hour 2008 - Η ώρα της Γης

Το βράδυ του Σαββάτου 29 Μαρτίου, 20.00-21.00, κατεβάζουμε τους διακόπτες για μία ώρα. Την ώρα της Γης.

Η «ώρα» της δραστηριοποίησης για τη Γη και το Περιβάλλον έχει έρθει από καιρό και όσο εμείς σφυρίζουμε αδιάφορα για το φαινόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτη αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει την κατάσταση με ένα μαγικό τρόπο. Περισσότερο επικίνδυνο και από τις ανθρώπινες παρεμβάσεις στο κλίμα της Γης φαντάζει το «κλίμα αδιαφορίας» που επικρατεί.

«Το καλό είναι ότι όλοι μιλάμε για το περιβάλλον, το κακό είναι ότι μόνο μιλάμε»

Τι είναι το Earth Hour;

Πριν από ένα χρόνο στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας τέθηκε το εξής ερώτημα: Πως μπορούμε να εμπνεύσουμε τους ανθρώπους να δραστηριοποιηθούν για το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής; Η απάντηση δόθηκε από 2.200.000 κατοίκους και 2.100 επιχειρήσεις του Σίδνεϊ οι οποίοι αποφάσισαν να κατεβάσουν τους διακόπτες για μία ώρα στις 31 Μαρτίου 2007. Το αποτέλεσμα αυτής της συλλογικής προσπάθειας ήταν να μειωθεί κατά 10.2% η κατανάλωση ενέργειας στην πόλη του Σίδνεϊ. Εάν η δράση συνεχιζόταν για ένα έτος, θα αποτελούσε ισοδύναμο, από περιβαλλοντικής άποψης, με την απόσυρση 48.616 αυτοκινήτων για το έτος αυτό.

Όπως είναι λογικό, η κίνηση αυτή δεν πέρασε απαρατήρητη από τον υπόλοιπο κόσμο τόσο για την ευεργετική επίδραση που είχε στο περιβάλλον αλλά πολύ περισσότερο με το συμβολισμό που κρύβει και το μήνυμα που περνά σε όλους μας για τις δυνατότητες που έχουμε όταν κινούμαστε συλλογικά για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών ζητημάτων. Φέτος λοιπόν, με την υποστήριξη του Παγκόσμιου WWF, η προσπάθεια αποκτά ευρύτερο χαρακτήρα και με τη συμμετοχή πολιτών, επιχειρήσεων και φορέων από ολόκληρο τον κόσμο, εκατομμύρια διακόπτες θα κατέβουν για μία ώρα, 8-9 μμ, στις 29 Μαρτίου 2008.

Γιατί να συμμετέχεις;

Υπάρχει ανάγκη συνεργασίας για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών ζητημάτων. Οι καλές προθέσεις που μπορεί να έχει ο καθένας από εμάς δεν αρκούν. Αυτό το συμβολισμό κρύβει και το Earth Hour καθώς κανείς από εμάς δεν έχει την ψευδαίσθηση ότι κλείνοντας τα φώτα για μία ώρα θα σώσει το περιβάλλον. Άλλωστε αν ίσχυε κάτι τέτοιο, με τις διακοπές της ΔΕΗ τον τελευταίο καιρό θα είχαμε λύσει το περιβαλλοντικό ζήτημα. Το Earth Hour δεν είναι μόνο μια συμβολική κίνηση για την ανάγκη εξοικονόμησης ενέργειας αποτελεί και φωνή διαμαρτυρίας ανθρώπων από ολόκληρο τον κόσμο για την ανάγκη δραστηριοποίησης γύρω από το περιβαλλοντικό ζήτημα.

Πως μπορείς να βοηθήσεις;

- κατέβασε τους διακόπτες 8-9 το βράδυ του Σαββάτου
- προώθησε το e-mail σε όλους όσους ξέρεις
- μίλησε για αυτό σε συγγενείς, φίλους, γνωστούς και συναδέλφους
- ενημερώσου και για άλλα θέματα που αφορούν το περιβάλλον και μη σταθείς μόνο στη συμμετοχή σου το βράδυ του Σαββάτου


Η εικόνα που επισυνάπτουμε είναι αυτή που ΔΕΝ θέλουμε να δείξει ο δορυφόρος στις 29 Μαρτίου 2008
Ας ελπίσουμε ότι δε θα είναι η Ελλάδα που θα ξεχωρίσει αρνητικά !!!


Περισσότερες Πληροφορίες

http://www.earthhour.org/
http://action4green.blogspot.com/

Action4Green

Ο κόσμος ανήκει σε εμάς τα παιδιά και δεν πρόκειται να απαρνηθούμε το μέλλον μας
Μαμά κλείσε το διακόπτη !!!


Discover the new Windows Vista Learn more!
Invite your mail contacts to join your friends list with Windows Live Spaces. It's easy! Try it!

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2008

ΑΚΟΥ ΜΕ, ΣΚΟΠΙΑΝΕ ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ

ΑΚΟΥ ΜΕ, ΣΚΟΠΙΑΝΕ ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ
Πέρα απο εθνικιστικές παπαρίες, πέρα απο "διεθνιστικές" προσεγγίσεις-υποχωρίσεις.....υπάρχει και αυτή εδώ η θέση....
Απλή, καθαρή, ανθρώπινη. ανοιχτή, ελληνική.
Αν συμφωνείτε προωθήστε την στα blog σας...

Δεν έχουν περάσει καλά-καλά 85 χρόνια, που από την Κρήτη βρέθηκα να σκοτώνομαι, εθελοντικά πολεμώντας, στους βάλτους της Μακεδονίας. Σκοτώθηκα υπερασπιζόμενος, όχι ένα βάλτο, αλλά έναν άλλο τρόπο να καταλαβαίνει κανείς τα πράγματα.
Αυτόν τον παράξενο άλλο τρόπο, ονειρευτήκανε πριν δυο χιλιάδες χρόνια οι πρόγονοι μου, στα ίδια σαν κι αυτά βαλτόνερα. Μ' αυτόν τον τρόπο με κανακέψανε οι γιαγιάδες μου χαρίζοντας μου για φυλαχτάρι δυο-τρεις απερίσκεπτα καλές ελπίδες.
1. πως αργά ή γρήγορα θα μετράει πιότερο στην ανθρώπινη ζυγαριά, όχι αυτός που κυνηγάει μοναχά το χρήσιμο και το ωφέλιμο, μα αυτός που ξεκαβαλικεύει και πεζός γυρεύει το ελεύθερο και το μεγαλόψυχο. Δεν σκοτώθηκα λοιπόν για να κάμω κάτι χρήσιμο και ωφέλιμο.
2. πως μέσα στο ξόδεμα για τους άλλους, έξω από τον εγωκεντρισμό της πάρτης μου και του εαυτούλη μου δηλαδή, μπορεί να αξιωθώ να σταθώ σε σχέση, πρόσωπο με πρόσωπο με τον αντικρινό άγνωστο μου Άλλο. Μπορεί να γίνει μπορετό να γεννηθεί ξανά η καλύτερη μου ύπαρξη μέσα στα μάτια του. Δεν σκοτώθηκα λοιπόν για να απομείνω μια άσχετη μονάδα, ένα απρόσωπο άτομο.
3. πως το δροσερό φιλί της μάνας μου στο μέτωπο όταν έφευγα, δεν ήτανε της πλάκας, αλλά η ευχή της να μοιάσω του Θεού μας. Αυτού του Θεού που δεν κώλωσε να ξεφτιλιστεί σαν να 'ταν λέει ο έσχατος άνθρωπος και να νικήσει μέσα απ' την ήττα Του. Δεν σκοτώθηκα λοιπόν για να νικήσω.
4. πως η δημοκρατία των πατεράδων μας, κάτω από τον πλάτανο στην κοινότητα του χωριού μου, ήτανε εξουσία του Δήμου, που άξιζε αφειδώλευτα να μοιραστώ με τ' αδέρφια μου στο βάλτο της Μακεδονίας. Δεν σκοτώθηκα λοιπόν για κανένα res-public.
5. πως το Ιερό της Ακρόπολης ή της Αγιάς Σοφιάς, γύρω απ' το οποίο ζωντανοί και πεθαμένοι οι Έλληνες, στήναμε για αιώνες το χορό της καθημερινής μας ζωής, όλοι μαζί σε κύκλο και ο πρώτος εναλλάξ, αυτό το Ιερό θα μπολιάζει και θα εξαγιάζει την πολιτική, την κοινωνία, την επιστήμη, την τέχνη, την ομορφιά του κόσμου και όλα τα δημιουργήματα μας.
Αυτό το Ιερό θα μπολιάζει το ήθος μας, την πέτσα της ψυχής και του κορμιού μας, το έθος μας και έτσι στη διαχρονία θα φτιάχνει το έθνος μας. Δεν σκοτώθηκα λοιπόν για μη μείνει ούτε ιερό ούτε όσιο, ούτε για να πεθάνουν αμετάκλητα οι πεθαμένοι συν-χορευτές μου, ούτε για την χοντροπετσιά και την ασκήμια.
6. πως ο Θεός μας δεν θα γίνει συναισθηματική θρησκευτική αναγκούλα στα χέρια των λογής-λογής πλουμισμένων εξουσιαστών, μα θα μείνει αιώνια, καθεστωτικά επικίνδυνος, αγαπητικά αντιεξουσιαστικός και «μανικός εραστής» των αδικημένων. Δεν σκοτώθηκα λοιπόν για να μπαλώσω τις δακρύβρεχτες ψυχολογικές αναγκούλες που γεννά ο φόβος του θανάτου.
7. πως το καλό και το κακό υπάρχουν αξεδιάλυτα μπλεγμένα το ένα με τα άλλο, στο συναμφώτερον, και κάθε ξεχώρισμα τους μας βάνει πάντα εμάς τους καλούς και τους άλλους τους κακούς. Μα εμείς είμαστε πάντοτε με τους άλλους, αν εννοείς. Δεν σκοτώθηκα λοιπόν για να ξεχωρίσει το καλό απ' το κακό, αφού όλοι στο ίδιο σκατό του εγώ μας ζούμε, μέχρις να σταματήσει να είναι τέτοια η φύση των ανθρώπων.
8. πως στη γλώσσα μας θα συνεχίσει πεισματικά «ο κάθε κυρ-Γιάννης και η κάθε κυρά Μαρία, ειδικά αυτοί» να λέει όπως και ο Όμηρος, τον ουρανό ουρανό και τη θάλασσα θάλασσα. Δεν σκοτώθηκα λοιπόν για κανένα sky και για κανένα sea.
9. πως τα παιδιά μου και τ' αγγόνια μου θα αγαπούσανε τα δέντρα, τον ουρανό, τη θάλασσα, το χώμα, μια φέτα καρπούζι, το φως στην ώρα τρεις και μισή, το ταψί της Κυριακής, το αεράκι του Επιταφίου, τα γέλια στη γιορτή, το δοξάρι απ' τη λύρα του πατέρα, το κιτρινισμένο άσπρο της φόρεμα, τα καλοπλυμένα και καλοσιδερωμένα σεντόνια της, το τελευταίο τσαμπί στο κατηφορικό αμπέλι, το σκεπασμένο βλέμμα του απογεύματος της Κυριακής, το χαμόγελο της, το χάδι στον πυρετό, το μικρό καντηλέρι στο κόνισμα. Όλα ετούτα που 'ναι η εικόνα του Θεού στη γη. Τα μικρά ουσιώδη και καίρια του βίου. Δεν σκοτώθηκα λοιπόν για καμία θέση parking. Δεν σκοτώθηκα για να κάψω το πρώτο κλωνί της άνοιξης. Δεν σκοτώθηκα για ένα λίτρο πετρέλαιο. Δεν σκοτώθηκα γιατί δεν μου πληρώσαν το μηνιάτικο. Δεν σκοτώθηκα για να πάρω ακόμη ένα δάνειο.
10. πως τα σύμβολα θα συνεχίζουν να συν-βάλλουν, δηλαδή να μας βάζουνε μαζί και όχι να μας χωρίζουν, πως η κοινωνία θα μπορεί πότε πότε να είναι Θεία Κοινωνία, μα ποτέ δεν θα γίνει Holy Society. Δεν σκοτώθηκα λοιπόν γιατί φοβόμουνα τις ανασφάλειες μου.
11. πως οδηγημένοι απ' τις ανθρώπινες ανασφάλειες μας θα ψάχνουμε πληρο-φορίες, δηλαδή να φέρουμε μέσα μας πληρότητα και όχι να αράξουμε αδρανείς στο χυλό του in-form-ation, μέσα στη εξασφαλισμένη μιζέρια της οργανωμένης φόρμας και του τίποτα. Δεν σκοτώθηκα λοιπόν για την ακοινώνητη κοινωνία της πληροφορίας τους. Δεν σκοτώθηκα για να μπορώ να παίζω playstation χωρίς να σκοτώνομαι.
12. πως τέλος καμιά αλήθεια, δεν τελειώνει με τον ορισμό της. Τότε μονάχα αρχίζει. Τσάμπα παιδευόμαστε για τους ορισμούς, τις συνταγές της ευτυχίας και τα όρια. Αλήθεια για την κοινότητα μας, για την κάθε κοινότητα, είναι μονάχα ότι όλοι μαζί πιστεύουμε αλλά και ότι ο καθένας είναι έτοιμος να επιβεβαιώσει με την πράξη του. Αλήθεια ετούτη ευρύχωρη σαν το σπίτι μας στον κάθε ξένο. Αλήθεια δίχως ψευτοδικαιώματα, νομικές παρλαπίπες και διαμεσολαβητές. Αλήθεια όπου ο καθείς πιστοποιεί την ύπαρξη, το είναι του, το δικό του κι' όσων αγαπά. Το είναι ολάκερης της κοινότητας.
Η αλήθεια λοιπόν της δικιάς μου κοινότητας, και των ζωντανών και των πεθαμένων, είναι ότι η Μακεδονία είναι Ελληνική. Και είναι αυτή η αλήθεια περισσότερο αυθεντική δυστυχώς κι απ' ότι ένα αυθεντικό μπλουζάκι κάποιας φίρμας. Μα η φίρμα βλέπεις έχει δικαιώματα και νομικά τερτίπια.
Αυτή είναι η αλήθεια της Ελληνικότητας. Αυτή είναι η αλήθεια της Μακεδονικό-τητας. Γι' αυτήν την αλήθεια σκοτώθηκα και ήξερα πολύ καλά γιατί το έκανα. Σ' αυτή την αλήθεια συν-βάλλουν τα σύν-βολα. Αυτή την αλήθεια ονοματίζουν τα ονόματα. Αυτήν την αλήθεια νοηματοδοτούν, δίνουνε λόγο και νόημα, τα ονόματα. Μακεδονία και Ελλάδα.
Αυτή την αλήθεια Σκοπιανέ αδερφέ μου, αν δεν την ομο-δοξεί άπασα η κοινότητα σου, αν ο καθένας σας ξεχωριστά δεν είναι έτοιμος να την επιμαρτυρήσει ακόμη και με το θάνατο του, τότε το όνομα και τα σύμβολα της μένουν πουκάμισα αδειανά. Άσαρκα. Τι να τα κάνεις; Στο πρώτο φύσημα του Βαρδάρη θα σου σκορπίσουν, σαν πρόχειρα απλωμένη μπουγάδα ψευτονοικοκυράς που καμώνεται την Ευρωπαία.



Ένας Κρητικός νεκρός
του Μακεδονικού Αγώνα

http://saita.pblogs.gr

Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2008

Το blogging στην Ελλάδα : Προφίλ, κίνητρα και πρακτικές των ελληνόφωνων bloggers”

Μια πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα για το blogging στην Ελλάδα παρουσίασε στο ΠΑΝΤΕΙΟ Παν/μιο ο Ζαφείρης Καραμπάσης. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε κατά το διάστημα Μάρτιος-Απρίλιος 2007 με δείγμα Ν=1367 ελληνόφωνους bloggers και αποτέλεσε μέρος της μεταπτυχιακής του διατριβής για το Μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Παντείου Παν/μίου Την περίληψη και τα αποτελέσματα της έρευνας σας παρουσιάζουμε εδώ με την άδεια του συγγραφέα!! Του αξίζουν συγχαρητήρια.


ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ
Τα blogs αποτελούν μια καινοτόμο πλατφόρμα επικοινωνίας που -για πρώτη φορά στην ιστορία- επιτρέπει στον κάθε έναν με απλή πρόσβαση στο internet, εντελώς ανέξοδα και μόνο με μερικά clicks του ποντικιού, να δημοσιεύσει περιεχόμενο οποιασδήποτε ψηφιακής μορφής δυνητικά σε ολόκληρο τον κόσμο. Η πρωτοφανής αυτή δυνατότητα -που εντάσσεται μέσα στα γενικότερα πλαίσια αυτού που έχει επικρατήσει να ονομάζεται “web 2.0” ή “social web”- μετασχηματίζει ριζικά το παγκόσμιο επικοινωνιακό τοπίο διευρύνοντας τη δημόσια σφαίρα ενώ αποτελεί ένα τεραστίων διαστάσεων φαινόμενο που κερδίζει σταδιακά ολοένα και περισσότερο την προσοχή των ΜΜΕ, των επιστημόνων, της αγοράς και κυρίως των απλών ανθρώπων που βλέπουν στα blogs ένα μέσο αυτοέκφρασης, κοινωνικοποίσης και αυτο-ενδυνάμωσης του λόγου τους. Λόγω της ιδιαίτερα νεαρής ηλικίας του φαινομένου η αφιερωμένη σε αυτό ακαδημαϊκή έρευνα δε μετρά περισσότερα απο 6 χρόνια, σημειώνει όμως διαρκή αύξηση της παραγωγής της. Με δεδομένη τη διαφορά της blogging πρακτικής από κοινωνία αναφοράς και από κουλτούρα σε κουλτούρα, η απουσία μελέτης που να αφορά στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της χρήσης της πλατφόρμας από πλευράς των ελληνόφωνων χρηστών της δημιουργεί έναν κενό που για την ώρα καλύπτεται από ποικίλλα σχόλια κυρίως των ελληνικών ΜΜΕ. Ως blogger και ταυτόχρονα επιστήμονας αποφάσισα μέσα στα πλαίσια της μεταπτυχιακής μου διατριβής να αποπειραθώ να διαφωτίσω το κενό αυτό. Ως εκ τούτου, χρησιμοποιώντας τόσο ποιοτικές όσο και κυρίως ποσοτικές μεθόδους, η εργασία αυτή αποπειράται να ανιχνεύσει τα χαρακτηριστικά της blogging δραστηριότητας στην Ελλάδα. Οι απαντήσεις 1367 ελληνόφωνων bloggers στο ερωτηματολόγιο που κατασκευάστηκε και διακινήθηκε online για το διάστημα Μάρτη-Απρίλη 2007 σκιαγραφούν το προφίλ, τα κίνητρα και τις πρακτικές αυτών που διατηρούν τα blogs που απαρτίζουν τη λεγόμενη «ελληνική μπλογκόσφαιρα». Επιπλέον, μας επιτρέπουν να προσεγγίσουμε τον βαθμό και τον τρόπο με τον οποίο οι ελληνόφωνοι bloggers χρησιμοποιούν το internet και τα υπόλοιπα μέσα, αλληλεπιδρούν, χρησιμοποιούν υπερ-συνδέσμους, διαχειρίζονται την ταυτότητά τους, χρησιμοποιούν δημοσιογραφικές πρακτικές αλλά και το σε ποιους απευθύνονται, ποια είναι η θεματολογία τους και η δημοφιλία τους ενώ οι συσχετίσεις όλων των παραπάνω στοιχείων μας επιτρέπουν να βγάλουμε πολλαπλά συμπεράσματα



ΣΥΝΟΨΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ
O “τυπικός ελληνόφωνος blogger” είναι 30άρης άνδρας που μένει στην Αθήνα, έχει πανεπιστημιακή μόρφωση και εργάζεται. Χρησιμοποιεί κάθε ένα από τα παραδοσιακά μέσα (τηλεόραση, έντυπα, ραδιόφωνο) λιγότερο από 1 ώρα την ημέρα ενώ αντίθετα χρησιμοποιεί το internet για περισσότερο από 4 ώρες στο οποίο συνδέεται κυρίως από το σπίτι του μέσω DSL γραμμής. Χαρακτηρίζει τις σχετικές με τους Η/Υ και το internet γνώσεις του “αρκετά τεχνικές” αφού χρησιμοποιεί το internet πάνω από 8 χρόνια ενώ παράλληλα δηλώνει πως έχει προηγούμενη εμπειρία δημοσίευσης δημιουργικής του δουλειάς αλλού αλλά και συμμετοχής του σε forums. Μέσα στους τελευταίους 6 μήνες έχει δημιουργήσει ένα (1) προσωπικό blog σε ξένο domain στο οποίο γράφει με ψευδώνυμο κυρίως επειδή του αρέσει το γράψιμο και επιθυμεί να επηρεάσει «άλλους ανθρώπους που μπορεί να ενδιαφέρονται». Το blog του δέχεται λιγότερες από 100 επισκέψεις την ημέρα από ανθρώπους που εκτιμά ότι δε γνωρίζει, δεν περιέχει διαφημίσεις και δεν είναι μόνο- αλλά πολυ-θεματικό. Δημοσιεύει κυρίως κείμενο και φωτογραφίες ενώ τα θέματά του σχετίζονται κυρίως με την κουλτούρα/πολιτισμό, δευτερευόντως με την προσωπική και τέλος με τη δημόσια ζωή. Ζητήματα που σχετίζονται με την καθημερινή ζωή, τα χόμπι, την ψυχαγωγία και την τέχνη καταλαμβάνουν τις 4 πρώτες θέσεις ενώ οι ειδήσεις, η επιστήμη/τεχνολογία και η πολιτική τις θέσεις 6-8. Ανανεώνει το blog του όποτε κάτι τον εμπνέει δηλαδή 1-5 φορές την εβδομάδα, ξοδεύοντας για το σκοπό αυτό λιγότερες από 5 ώρες την εβδομάδα. Τον ίδιο περίπου χρόνο ξοδεύει και για να διαβάσει άλλα blogs κάτι που κάνει όμως τα τελευταία 1-2 χρόνια (και όχι 6 μόνο μήνες). Δημοσιεύει το RSS feed του blog του ενώ οι αναγνώστες μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί του είτε μέσω email είτε χρησιμοποιώντας τη δυνατότητα σχολιασμού που τους παρέχει. Τα σχόλια που δέχεται εμφανίζονται ελεύθερα χωρίς δική του προηγούμενη έγκριση και τα απαντά «συχνά ή πολύ συχνά» ενώ ο ίδιος αφήνει σχόλια «κάποιες φορές ή συχνά». Η αρχική σελίδα του blog του περιλαμβάνει συνδέσμους αλλά συνήθως όχι περισσότερους από 10 προς άλλα blogs και 10 προς άλλες τοποθεσίες στο web ενώ «συχνά ή πολύ συχνά» περιλαμβάνει συνδέσμους μέσα στο σώμα των άρθρων του. Ασχολείται με ζητήματα της επικαιρότητας καταναλώνοντας χρόνο για να επαληθεύσει και να διασταυρώσει αυτά που πρόκειται να δημοσιεύσει περιλαμβάνοντας παράλληλα συνδέσμους και για τις πηγές των πληροφοριών του «συχνά ή πολύ συχνά» αλλά δε θεωρεί το blog του μια μορφή δημοσιογραφίας. Θεωρεί το blog του απλώς ένα χόμπι με το οποίο του αρέσει να ασχολείται στον ελεύθερό του χρόνο δηλώνει όμως πως σε ένα χρόνο πιθανότατα θα συνεχίζει να το συντηρεί.

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2008

Μεγαλειώδης η διαδήλωση για το Ασφαλιστικό.




Χιλιάδες κόσμου διαδήλωσε σήμερα την αντίθεσή του στο Ασφαλιστικό νομοσχέδιο που προωθεί η Κυβέρνηση. Ήταν εργαζόμενοι όλων των παρατάξεων και όλων των ηλικιών. Δεν ξέρω πόσοι από τους διαδηλωτές ήξεραν τι ακριβώς διεκδικούσαν, ξέρω όμως, πως όλοι αυτοί που ξεχύθηκαν στους δρόμους, διαδήλωσαν την έλλειψη εμπιστοσύνης προς την Κυβέρνηση όσον αφορά στην επίλυση του ασφαλιστικού. Δεν πιστεύουν δηλαδή στις αγνές προθέσεις της κυβέρνησης και δεν πιστεύουν γιατί το έργο το έχουν ξαναδεί, «Σιούφα , Ρέππας, Φάνη μας έχουνε πεθάνει» ήταν ένα από τα συνθήματα, για να προσθέσω εγώ την απόπειρα Γιανίτση και τις δεκάδες τροπολογίες που έχουν ψηφιστεί στη βουλή κατά καιρούς και χαρίζουν στους εργοδότες τεράστια ποσά (ασφαλιστικές εισφορές που έπρεπε να έχουν καταβάλλει).
Η κλιμακούμενη αφαίμαξη των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, σε βάρος των εργαζομένων πάντα , χωρίς ουσιαστική βελτίωση ή επίλυση του ασφαλιστικού ζητήματος, δημιουργεί στους εργαζομένους μια δικαιολογημένη καχυποψία στην όποια προσπάθεια επίλυσης. Ωστόσο, όσον αφορά το εν λόγω νομοσχέδιο δεν πρόκειται δυστυχώς για καχυποψία, αλλά για βέβαιη υφαρπαγή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων!

Κυριακή, 16 Μαρτίου 2008

ΝΑ ΠΟΙΟΙ ΜΥΝΗΣΑΝ ΤΗ ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ;
ΝΑ ΠΟΙΟΙ ΜΥΝΗΣΑΝ ΤΗ ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ
Η Κόρη της υπουργού Πετραλιά και ο τ. ΓΓ του υπουργού Αλογοσκούφη
Έτσι υλοποιείται η προβοκάτσια ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

Χθες, το ΕΒΕΑ (Εμπορικό Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών) ανακοίνωσε ότι μήνυσε τη ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ και ζητά απαγόρευση των απεργιών.
Υποτίθεται ότι αυτή η κίνηση εξυπηρετεί τα μέλη του, δηλαδή τους γονείς, τα αδέλφια, τα παιδιά, τους συγγενείς και φίλους των απεργών.
Ποια είναι όμως η πραγματικότητα;
- Πρόεδρος ΕΒΕΑ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΙΧΑΛΟΣ. Τέως Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Οικονομίας, δηλ. του Αλογοσκούφη που παραιτήθηκε για να υλοποιήσει τις πολιτικές ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ στα επιμελητήρια. Ταυτόχρονα είναι μέλος του ΔΣ της ΔΕΗ. Δηλαδή υπεύθυνος για το κατάντημα ΔΕΗ και αποφασίζει πως θα γίνονται οι διακοπές. Αυτός που αποφάσισε να αυξηθεί το ρεύμα (και στα μέλη του) 17%, αν και είχε εισηγηθεί η αύξηση να είναι 30%.
- Γενική Γραμματέας ΕΒΕΑ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΛΛΗ – ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ. Κόρη της υπουργού Απασχόλησης ΦΑΝΗΣ ΠΑΛΗ-ΠΕΤΡΑΛΙΑ, που τσαλαπατά τα ασφαλιστικά δικαιώματα. Είναι Διευθύνων σύμβουλος της οικογενειακής επιχείρησης «ΠΑΛΛΗΣ ΑΒΕΕ» και, το άλλο σημαντικό, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας.

Να λοιπόν ποιοι είναι οι δήθεν αγανακτισμένοι πολίτες.
Να ποιοι υλοποιούν την προβοκάτσια Καραμανλή με κω-δικό «ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΣ».
Να ποιοι χρησιμοποιούνται για να εμφανίζεται ότι η κοινωνία αγανακτεί κατά των Απεργών.

Μαζί, διαπλεκόμενοι (ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΕΣ κατά Καραμανλή) δημοσιο-γράφοι με επικεφαλής τον Π. ΣΟΜΠΟΛΟ, άξιο τέκνο της ΝΔ. Άρ-παξαν το… Ταμείο με αντάλλαγμα να τσακίσουν τους απεργούς.

Ταυτόχρονα εκβιάζουν ή… τάζουν σε στελέχη της ΔΑΚΕ για να σπάσουν την απεργία.

Γιάννης Ζωχιός
Πρώην Αντ/δρος ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ

Ο Γιώργος ξε–blog-αρε το ΠΑΣΟΚ !!!

Στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ήταν καλεσμένοι και blogers, κίνηση πολύ καλή και θαρραλέα. Αν βγουν απόψεις και ιδέες από το συνέδριο, αυτές θα διαδοθούν στην κοινωνία, θα συζητηθούν, θα χωνευθούν, θα πείσουν και θα κεφαλαιοποιηθούν σε επόμενες εκλογές. Αν είναι απλά ένα ακόμη συνέδριο εκλογής οργάνων και επικράτησης ομάδων, κι αυτό θα διαδοθεί, θα συζητηθεί και θα κεφαλαιοποιήσει ο... Τσίπρας!!!
Το zitima πάντως ήταν εκεί...........

Πάρτε Θέση

http://pairno-thesi.pasok.gr/

Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2008

Ο Φόβος των Κοινωνικών Αγώνων !!!

Υπό το φόβο των έντονων κοινωνικών αγώνων , των κοινωνικών συγκρούσεων και την απειλεί για τη διατάραξη της κοινωνικής ισορροπίας , παρατηρώ μια προσπάθεια ποινικοποίησης των αγώνων, μια προσπάθεια υποβάθμισης και μεθοδευμένης απαξίωσης των κοινωνικών αγώνων. Όλοι κόπτονται για το καλό του κοινωνικού συνόλου, για τις διακοπές ρεύματος και τα δεινά των επιχειρήσεων, για τους σωρούς σκουπιδιών και την απειλεί για τη δημόσια υγεία! Όλοι εναντίον των εργαζομένων που έχουν λέει δικαίωμα στην απεργία αλλά να μαζεύουν τα σκουπίδια και να έχουμε και ρεύμα!!
Γιατί απεργούν οι υπάλληλοι στη καθαριότητα δεν αναρωτήθηκε κανείς και κανείς δεν μπορεί να βρει λύση παρά μόνο με επίταξη των εργαζομένων και παράλληλη απαξίωση του αγώνα τους. Δεν αναγνωρίσαμε ποτέ το πραγματικό έργο αυτών των ανθρώπων. Ούτε τώρα που δεν μπορούμε να διαχειριστούμε τα σκουπίδια της οικίας μας και περιμένουμε την επίταξη –ντροπή- ως μόνη λύση. Αυτοί οι άνθρωποι έπρεπε να είναι οι πιο καλοπληρωμένοι και έπρεπε να έχουν τη στήριξη όλων μας. Αντί να συμβαίνει αυτό, αντί έστω να αφουγκραστούμε τα αιτήματά τους, αντί να ρωτήσουμε γιατί απεργούν, το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι πότε θα λήξη η απεργία , πότε θα μαζευτούν τα σκουπίδια να μη μυρίζουν οι αυλές μας. Μαζέψτε τα κύριοι που διαμαρτύρεστε μόνοι σας, μήπως καταλάβετε τη δουλεία των ανθρώπων αυτών, μήπως καταλάβετε τι πραγματικά συμβαίνει!!!!!
Και για να μη νομίζετε πως βρήκα εύκολο παράδειγμα με την καθαριότητα θα πω και για την ΔΕΗ , των καλοπληρωμένων διευθυντών, προέδρων και διευθύνων συμβούλων , που μόνοι τους αποφασίζουν για την αύξηση του μισθού τους ( το θυμάστε όλοι φαντάζομαι). Οι εργαζόμενοι που θίγονται από το ασφαλιστικό νομοσχέδιο –το παραδέχονται όλες οι συνδικαλιστικές παρατάξεις των εργαζομένων στη ΔΕΗ- και που δεν έχουν άλλο μέσω παρά την απεργία, πρέπει να μας εξασφαλίσουν το ρεύμα πρώτα και μετά!! Αλλιώς λέει, βάλλουν εναντίον του κοινωνικού συνόλου και των δικαιωμάτων του, που βρίσκονται λέει στον αντίποδα των δικαιωμάτων των απεργών. Τόσοι θάνατοι των εναερίτων της ΔΕΗ, τόσοι αγώνες για να έχει ρεύμα η «κολοπετινίτσα» αλλά δικαίωμα δεν έχουν , όχι για αύξηση, ούτε για διατήρηση του εισοδήματος από τη σύνταξη που προγραμματίζουν τόσα χρόνια. Οι διευθυντές βλέπετε, μπορούν να κάνουν αυξήσεις μόνοι τους, οι εργαζόμενοι δεν μπορούν ούτε για τη διεκδίκηση της διατήρησης των εισοδημάτων τους να απεργήσουν!! Θεωρώ πως την απόλυτη ευθύνη την έχουν οι διοικήσεις και η εκάστοτε πολιτική εξουσία. Η πολιτική εξουσία ευθύνεται για τις διακοπές ρεύματος, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η πολιτική εξουσία πρέπει να προσέχει όλους τους εργαζομένους και ειδικά τους εργαζομένους των ευαίσθητων για το κοινωνικό σύνολο τομέων, η πολιτική εξουσία πρέπει να διαθέτει τα αντανακλαστικά να καλεί σε διάλογο και διαπραγματεύσεις τους εργαζομένους πριν το blackout , η πολιτική εξουσία φέρει στο ακέραιο την πολιτική ευθύνη , αν δεν την αποδέχεται τότε να αναλάβουν οι εργαζόμενοι την Διοίκηση.
Η πολιτική εξουσία τέλος, ευθύνεται και για τους διεφθαρμένους συνδικαλιστές-που σίγουρα υπάρχουν. Τους δημιουργεί η πολιτική εξουσία για να τους ελέγχει, τους κάνει προφανώς τα ρουσφέτια με ευκολία για να τους ελέγχει.
Θεωρώ πάντως πως οι κοινωνικοί αγώνες βάζουν τέλος στον ωχαδερφισμό και μας φέρνουν όλους προ των ευθυνών μας.

ΟΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Άλλο ένα συνέδριο μπορεί να μη σημαίνει απολύτως τίποτα, μπορεί και να σημαίνει πάρα πολλά. Η απλότητα και η καθαρότητα των θέσεων, η σαφήνεια δηλαδή με την οποία το ΠΑΣΟΚ (στελέχη και μέλη) θα βγει στην κοινωνία να υποστηρίξει τις θέσεις του, είναι αυτή που θα δώσει πίσω το κινηματικό κόμμα. Από πολιτικές θεωρίες έχουμε μπουχτίσει, έχουμε μπουχτίσει και από μεγαλεπήβολα ανεφάρμοστα σχέδια. Το ΠΑΣΟΚ, πρέπει να κάνει τα αυτονόητα, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Η πραγματική και συντεταγμένη ανανέωση στα όργανα του κόμματος από ανθρώπους που ζουν τα κοινωνικά προβλήματα και όχι από αυτούς –που κάνουν ότι μπορούν να τα καταλάβουν- είναι και πάλι το ζητούμενο.

Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2008

Η Αθόρυβη Αλλαγή του Πολιτικού Συστήματος

Χρόνια τώρα στην Ελληνική πολιτική σκηνή πρωταγωνιστούν τα δύο μεγάλα κόμματα. Δύο μεγάλες παρατάξεις που επιχειρούν να πείσουν το εκλογικό σώμα για αλλαγές και επανίδρυση του κράτους, για σεμνότητα και ταπεινότητα , για ανανέωση. Ξεκινώντας απ αυτό το τελευταίο , την ανανέωση που την επαγγέλλονται σε κάθε προεκλογική περίοδο, και μάλιστα ‘με στοιχεία’ όπως για παράδειγμα πόσο τις εκατό των ψηφοδελτίων είναι ανανεωμένα κλπ, η αίσθησή μου είναι πως ανανέωση μόνο κατ επίφαση γίνετε. Μάλλον και η αίσθηση του κόσμου είναι πως ... όλα τα ίδια μένουν. Ίδια πρόσωπα δηλαδή , ίδιες οικογένειες με ίδιες ιδέες, νέμονται την εξουσία εδώ και δεκαετίες. Το αισθητήριο του κόσμου λειτουργεί σωστά. Όλοι περίμεναν μια πραγματική αλλαγή και πολλοί εντοπίζοντας αυτή την ανάγκη του κόσμου προσπάθησαν να δημιουργήσουν νέα πολιτικά σχήματα. Ως παράδειγμα τέτοιων προσπαθειών αναφέρουμε την πολιτική άνοιξη , και το άνθος Σαμαρά που τελικά μόνο στη Ν.Δ. ανθίζει!! , το Κίνημα Ελευθέρων Πολιτών του Αβραμόπουλου που τελικά ενσωματώθηκε στην κυβέρνηση της σεμνότητας και της ταπεινότητας , τους Ταύρους του κ Μάνου κλπ.
Η Επιμονή του Καρατζαφέρη έφερε τελικά πεντακομματική βουλή στις τελευταίες εκλογές χωρίς όμως να φαίνεται να μπορεί να ταράξει τα νερά του δικομματισμού με την ακροδεξιά πολιτική του. Και ενώ όλα αυτά συνέβαιναν , και ο δικομματισμός καλά κρατούσε παρά την κρυφή ή φανερή επιθυμία του κόσμου για πραγματική αλλαγή ήρθε ο Αλαβάνος. Ήρθε ο Αλαβάνος με τη γενναία απόφαση αποχώρησης από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ παρά την πολύ καλή παρουσία του και τα καλά ποσοστά στις τελευταίες εκλογές. Η αποχώρηση μετά από νίκη είναι πράξη γενναία(Αλαβάνος) , η αποχώρηση λίγο πριν την ήττα είναι πράξη τουλάχιστον δειλή, (Σημήτης). Η πρώτη πράξη είναι σίγουρα επιβραβεύσιμη γι αυτό και θεωρώ τον Αλαβάνο αρχιτέκτονα του ΣΥΡΙΖΑ. Η δεύτερη πράξη είναι επιλήψιμη στα μάτια του κόσμου γι αυτό και θεωρώ το Σημήτη ως βασικό αίτιο της κατιούσας πορείας του ΠΑΣΟΚ. Για τη Ν.Δ. που μετά από χρόνια αναμονής παρέλαβε την εξουσία με την τακτική του ώριμου φρούτου που για το ΠΑΣΟΚ- σχεδόν σάπισε – θεωρώ πως διέψευσε ακόμα και τον πιο καλοπροαίρετο ψηφοφόρο της. Πολλοί πίστεψαν πως θα πάει τα πράγματα λίγο παραπέρα , πως κάτι καλό θα κάνει με σεμνότητα και ταπεινότητα. Επανίδρυση του κομματικού κράτους και άλλων παλαιοκομματικών μεθόδων η μόνη ‘καινοτομία’. Ο κόσμος άρχισε να πιστεύει πως όλα είναι στημένα και ο δικομματισμός δεν θα σπάσει. Ξαφνικά ήρθε ο Αλαβάνος , ο Τσίπρας , το ΠΑΣΟΚ της κρίσης , η Ν.Δ. της κρίσης , το τέλος του δικομματισμού? Η ερώτηση αυτονόητη: πρεσβεύει ο Τσίπρας την πραγματική αλλαγή? Η απάντηση είναι και αυτή αυτονόητη : θα φανεί από την πορεία του , από τις πράξεις του. Στην Ελλάδα το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη πολιτικής θεωρίας αλλά η πολιτική πρακτική. Τα δύο κόμματα δυστυχώς δεν μπορούν να ανατρέψουν την πορεία Τσίπρα γιατί δεν έπεισαν με την πρακτική τους. Μια κεντροαριστερή κυβέρνηση είναι ρεαλιστική και μια ρήτρα ανανέωσης πολιτικής θεωρίας και πρακτικής ίσως δημιουργήσει μια προοπτική !!!!