Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

Το Ζήτημα της Κυριακής

Με αφορμή τις διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας , την οικονομική κρίση και τη συνακόλουθη πτώση του τζίρου, τέθηκε το ζήτημα της λειτουργίας των καταστημάτων του κέντρου την τελευταία Κυριακή του έτους, για την ανακούφιση των πληγέντων. Ακολούθησε το γνωστό μπάχαλο , η διεκδίκηση και από άλλους εμπορικούς συλλόγους να λειτουργήσουν τη συγκεκριμένη Κυριακή και κάπως έτσι άρχισε να συζητιέται το ζήτημα της κατάργησης ή όχι της Κυριακής ως αργίας. Καταρχήν όλοι, ή σχεδόν όλοι, οι εμπλεκόμενοι δηλώνουν υπερασπιστές της αργίας.
Μια προσεκτικότερη ανάγνωση όμως γεννά ερωτήματα. Ακούστηκαν επιχειρήματα του τύπου « κινδυνεύουν να απολυθούν οι εργαζόμενοι εξαιτίας της πτώσης του τζίρου» , « οι εργαζόμενοι θέλουν να εργασθούν γιατί είναι μια οικογένεια με τους εργοδότες» , « οι καταναλωτές θέλουν να στηρίξουν τα μαγαζιά του κέντρου και επιπλέον δεν πρόλαβαν να κάνουν τα ψώνια τους» « μπορεί να εργασθεί όποιος θέλει» κλπ, κλπ .
Με τον κοινό νου η λειτουργία των καταστημάτων την Κυριακή 28/12, επιφέρει κέρδη ή ανακούφιση αν προτιμάτε στους επιχειρηματίες.
Σίγουρα όμως κανείς εργαζόμενος δεν θα ήθελε να απουσιάζει από το σπίτι του χρονιάρες μέρες.
Σίγουρα η διατήρηση ή όχι των θέσεων εργασίας δεν θα εξαρτηθεί από την αύξηση του τζίρου μιας ημέρας.
Σίγουρα κανείς εργαζόμενος δεν θα αρνηθεί να εργασθεί γιατί πολύ απλά φοβάται την επικείμενη απόλυσή του.
Σίγουρα οι καταναλωτές θέλουν να βρουν ανοιχτά τα καταστήματα πάντα και παντού, γιατί νομίζουν ότι τους βολεύει, στην ουσία όμως καταργεί και από τους καταναλωτές ότι ελεύθερο χρόνο τους έχει απομείνει.
Μέσα σε όλα αυτά βγαίνει και ο «Ζορό» της Αυτοδιοίκησης και προτείνει την λειτουργία των καταστημάτων και την πρώτη Κυριακή του επόμενου έτους ενώ ο Καρατζαφέρης προτείνει κάποιες Κυριακές το έτος. Κάποιοι άλλοι « εκπρόσωποι» των πολυκαταστημάτων προτείνουν ευθέως κατάργηση της Κυριακής ως αργίας.
Το ζήτημα είναι πόσο τυχαία είναι όλα αυτά και ποιοι ωφελούνται από μια ενδεχόμενη κατάργηση της Κυριακής ως αργίας.
Σίγουρα δεν ευνοούνται οι εργαζόμενοι , σίγουρα δεν ευνοούνται οι καταναλωτές και άρα σίγουρα δεν ευνοείται η πλειοψηφία. Ευνοούνται, αντίθετα, οι μεγαλοεπιχειρηματίες και πιθανόν και ένα σύστημα που διατηρείται από το κεφάλαιο και δεν επιθυμεί να «δίνει» ελεύθερο χρόνο στον πολύ κόσμο. Το σύστημα δεν επιθυμεί να «δίνει» ελεύθερο χρόνο γιατί έχει το αίσθημα της αυτοσυντήρησης και μάλλον πιστεύει πως «Όσο εργάζονται τόσο δεν γνωρίζουν , τόσο δεν διαμαρτύρονται , τόσο δεν κινδυνεύουμε».
Η δημοκρατία όμως θέλει και ελεύθερο χρόνο.
Μπορεί για την λειτουργία των καταστημάτων και την οικονομική μεγέθυνση τους να χρειάζεται η κατάργηση της Κυριακής ως αργίας, για τη σωστή λειτουργία όμως της Δημοκρατίας απαιτείται ελεύθερος χρόνος. Η διασφάλιση του ελεύθερου χρόνου και της ποιότητας ζωής των πολιτών, είναι πρωτίστως υποχρέωση του Κράτους. Όταν το κράτος αδιαφορεί ή υπονομεύει τα ποιοτικά αυτά στοιχεία τότε υπάρχει πρόβλημα με την ποιότητα της Δημοκρατίας , τότε εκδηλώνονται φαινόμενα παθογένειας , τότε σίγουρα, σοβεί μια νέα κοινωνική έκρηξη με απρόβλεπτες συνέπειες.

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2008

Το Ζήτημα των Συμβασιούχων



Στην επικαιρότητα εξακολουθεί να παραμένει το ζήτημα των συμβασιούχων μιας και το Π.Δ. του αξιότιμου και επίκαιρου κ.κ. Παυλόπουλου στέλνει στον Καιάδα χιλιάδες συμβασιούχους. Είναι πράγματι απορίας άξιο πως ένα Π.Δ. , με το οποίο επιχειρήθηκε να λυθεί ένα τεράστιο ζήτημα ,το ζήτημα των συμβασιούχων , να δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ όσα λύνει. Για τους παροικούντες στην Ιερουσαλήμ είναι γνωστές οι τακτικές , οι μεθοδεύσεις και τα παιχνίδια που παίζονται πάνω στους συμβασιούχους, είναι γνωστό και το Π.Δ. 164/2004 που απλά πολλαπλασίασε τους συμβασιούχους. Το μόνο που δεν είναι γνωστό , είναι η δύναμη που έχουν στα χέρια τους οι συμβασιούχοι και ο τρόπος που θα επιλέξουν να την χρησιμοποιήσουν. Αν λοιπόν η κυβέρνηση της Ν.Δ. κέρδισε τις εκλογές βασισμένοι και στους συμβασιούχους (θα μονιμοποιούσε 250.000!) τώρα σίγουρα θα έρθει αντιμέτωπη με την πολιτική της.

Το ζήτημα πάντως δεν είναι η ανατροπή της Ν.Δ.( είναι και αυτό) , το ζήτημα είναι η σοβαρή προσέγγιση του θέματος και η οριστική επίλυση του μεγάλου αυτού προβλήματος. Είναι παράλογο για τον κοινό νου ,να υπάρχουν εργαζόμενοι σε κενές θέσεις , ασκώντας τα ίδια ή και περισσότερα καθήκοντα από τους μόνιμους, καλύπτοντας αποδεδειγμένα πάγιες και διαρκείς ανάγκες και να παραμένουν ανασφαλείς , κακοπληρωμένοι , όμηροι της κάθε πολιτικής εξουσίας που αντιμετωπίζει το κράτος ως φέουδο.

Το ευχάριστο πάντως είναι πως οι συμβασιούχοι αποκτούν σιγά-σιγά συνείδηση του εμπαιγμού και της ομηρίας τους και διαμορφώνουν ένα εκλογικό σώμα ισχυρό.

Οι συμβασιούχοι του ΥΠΠΟ αποτελούν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αδικίας , που ξεπερνά τα όρια της λογικής. Επιστήμονες που εργάζονται στο πιο παραγωγικό για τη χώρα μας τομέα , μή μπορώντας να εργασθούν πουθενά αλλού ( εκτός αν αξιοποιήσουν τις γνώσεις τους στην αρχαιοκαπηλία), άνθρωποι με τεράστια εμπειρία, τώρα τους απολύει το Π.Δ. του Παυλόπουλου , για να προσλάβει στη θέση τους άλλους με λιγότερη ή καθόλου εμπειρία, να αυξήσει των αριθμό των συμβασιούχων , των Ζαχόπουλων κλπ.

Σε Δύσκολη θέση βρέθηκε πάντως ο αρμόδιος επί του Πολιτισμού κ Λιάπης. Οι συμβασιούχοι θα αποδείξουν τελικά πως μπορούν να δώσουν μόνοι τους, λύση στο πρόβλημα



Που είσαι Λιάπη?

Μια δυσάρεστη έκπληξη περίμενε χτες το απόγευμα τον εξαφανισμένο τον τελευταίο καιρό Υπουργό Πολιτισμού. Συμβασιούχοι εργαζόμενοι ορισμένου χρόνου, όλων των ειδικοτήτων από αρχαιολόγους έως τεχνίτες, εργάτες, φύλακες και συντηρητές την είχαν στο Λιάπη φυλαγμένη. Και τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν όταν όλοι οι Σύλλογοι εργαζομένων του ΥΠΠΟ παρά τις απέλπιδες προσπάθειες δεν καταφέρνουν να συναντηθούν με τον πολιτικό τους Προϊστάμενο.Για την ακρίβεια, ο κύριος Λιάπης και οι παρατρεχάμενοί του δεν μπαίνουν καν στο κόπο να απαντήσουν στα κατά καιρούς υπομνήματα των εργαζομένων.
Και έχουν πολλά προβλήματα οι συμβασιούχοι. Όσοι δεν κατάφεραν να μονιμοποιηθούν με το άδικο ΠΔ 164 του Παυλόπουλου, αντιμετωπίζουν σημερα αληθινό διωγμό, αφού ο ίδιος νόμος όριζε τους 24 μήνες ώς μέγιστο χρονο παραμονής των συμβασιούχου στο ίδιο υπουργείο.
Και παρά τις υποσχέσεις Παυλόπουλου ότι όσοι δεν μονιμοποιήθηκαν θα μοριοδοτούνται μέχρι να τακτοποιηθούν, οι έκτακτοι εργαζόμενοι απομακρύνονται κάθε μέρα κατά εκατοντάδες από την εργασία του, ενόψει μάλιστα και της ολοκλήρωσης του Γ΄ ΚΠΣ, τα έργα του οποίου στηρίχτηκαν σχεδόν εξολοκλήρου στους συμβασιούχους.
Ενα ερώτημα πάντως που αποφεύγει να απαντήσει ο κ. Λιάπης είναι που θα απασχοληθούν οι εξειδικευμένοι εργαζόμενοι του ΥΠΠΟ όταν απολύονται. Και ποια ιδιωτική εταιρεία, για παράδειγμα, θα άφηνε τόση συσωρευμένη εμπειρία και εξειδίκευση να πάει χαμένη?
Ειδικότερα όμως οι αρχαιολόγοι και οι συντηρητές που δε μπορούν να ασκήσουν πουθενά αλλού τό επάγγελμά τους, -αφού η αρχαιολογία είναι απόλυτο μονοπώλειο του Κράτους-, πιο δρόμο να ακολουθήσουν?
Προτεραιότητα μας ο πολιτισμός που ελεγε (επί Ζαχόπουλου) ο Καταλληλότερος. Τρομάρα τους...
Σήμερα η Ελληνική Κυβέρνηση αναφορικά με τα πολιτιστικά δρώμενα αναλώνεται σε κούφιες φιέστες, όπως τα ηχηρά εγκαίνια των έργων, των οποίων οι εργαζόμενοι απολύθηκαν, ωσαν να ήταν αλλοδαποί στα Ολυμπιακα έργα. ή το χτεσινό πανηγυράκι στη Διεύθυνση Εθνικού Αρχείου Μνημείων (ΔΕΑΜ), από όπου φυγαδεύτηκε αλλόφρων ο Λιάπης, πριν τον πάρουν οι συμβασιούχοι με τις τομάτες. ή, ακόμα, οι διαβόητες εκδηλώσεις για την προβολή του Μουσείο της Ακρόπολης, η οποία θα στοιχίσει 6 Δισεκατομύρια Ευρώ, όταν άλλα ελληνικά μνημεία είναι αφημένα στην τύχη τους, και στις ορέξεις των αρχαιοκαπήλων, και όταν συμβασιούχοι εργαζόμενοι σε αυτά κάνουν 6 μήνες για να πληρωθούν...
Ε ρε βρεγμένη σανίδα...

Οι Συμβασιούχοι του ΥΠΠΟ


Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2008

Μας ακούνε ?

Αν μας ακούγανε, στη κυβέρνηση εννοώ , θα είχανε πάρει κάποια μηνύματα... Το ζήτημα είναι πως δε μας ακούνε, αλλά μας παρακολουθούν. Σημαντική θεωρώ την ερώτηση που κατατέθηκε στη Βουλή από βουλευτές της αντιπολίτευσης σχετικά με τον αυξημένο και αναιτιολόγητο αριθμό τηλεφωνικών παρακολουθήσεων. Αν κάτι τέτοιο επαληθευτεί τότε τα πράγματα αλλάζουν. Στην περίπτωση αυτή δεν θα πρόκειται για ένα ακόμα σκάνδαλο, αλλά για επιστροφή σε άλλες εποχές...Όλα αυτά σε μια περίοδο κοινωνικής αναταραχής.
Παραθέτουμε την Ερώτηση:

Για τους κ.κ. Υπουργούς Εσωτερικών & Δικαιοσύνης

ΘΕΜΑ: «Απαιτείται η άμεση διερεύνηση ύποπτων μεθοδεύσεων ΕΥΠ και Εισαγγελίας Εφετών που παραβιάζουν συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα Ελλήνων πολιτών με ασυνήθιστα υπερβολικό αριθμό αναιτιολόγητων αιτήσεων παρακολούθησης τηλεφωνικών συνδιαλέξεων το τελευταίο χρονικό διάστημα»

Κύριε Υπουργέ,

Οι περιπτώσεις κατά τις οποίες είναι νομίμως επιτρεπτή η παρακολούθηση των τηλεφωνικών πολίτη, πρέπει να έχουν αίτημα της αρμόδιας υπηρεσίας που ζητά την άδεια της παρακολούθησης, απολύτως σαφές και αιτιολογημένο, ώστε να καταδεικνύεται ότι η παρακολούθηση είναι το μόνο πρόσφορο και αναγκαίο μέτρο που επιβάλλεται από λόγους προστασίας της δημόσιας ασφάλειας. Και είναι επιβεβλημένο οι συγκεκριμένοι αυτοί λόγοι δημόσιας ασφάλειας που επιβάλλουν ως μόνο πρόσφορο μέσο την παρακολούθηση να μνημονεύονται και στην επιτρέπουσα την παρακολούθηση των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων αντίστοιχη πράξη του αρμόδιου Εισαγγελέα Εφετών.

Επειδή από βάσιμες και ασφαλείς πληροφορίες οι νόμιμες προϋποθέσεις της παρεχόμενης σε πολλές περιπτώσεις εισαγγελικής άδειας για την παρακολούθηση τηλεφωνικών συνδιαλέξεων πολιτών δεν τηρούνται, αλλά, αναιτιολόγητα και αυθαίρετα, η ΕΥΠ έχει το ελεύθερο από την σημερινή Εισαγγελία Εφετών, της οποίας προΐσταται ο τοποθετηθείς με Κυβερνητική επιλογή στη θέση αυτή κ. Καρούτσος, να παρακολουθεί πολίτες, μεταξύ των οποίων πιθανόν πολιτικοί και δημοσιογράφοι, κατά τις τηλεφωνικές συνομιλίες τους.

Η παρούσα ερώτηση έχει ως αποκλειστικό σκοπό να περιφρουρήσει τα προσωπικά δεδομένα, την προσωπική και πολιτική αξιοπρέπεια των θιγόμενων, να διασφαλίσει την τήρηση της νομιμότητας και των συνταγματικά κατοχυρωμένων ατομικών ελευθεριών των Ελλήνων πολιτών και απευθύνεται στους Υπουργούς Εσωτερικών και Δικαιοσύνης από τους οποίους ζητείται:

1) Να διενεργηθεί εσωτερική έρευνα για να διαπιστωθεί η συνδρομή των νομικών και διαδικαστικών προϋποθέσεων (επαρκώς αιτιολογημένων αιτημάτων ΕΥΠ και σχετικών Εισαγγελικών αποφάσεων) παροχής αδείας για την παρακολούθηση τηλεφωνικών συνδιαλέξεων πολιτών και συγκεκριμένα να διερευνηθεί για κάθε συγκεκριμένη πράξη παροχής εισαγγελικής αδείας αν φέρει την νόμιμη αιτιολογία.

2) Το αποτέλεσμα του αιτούμενου εσωτερικού ελέγχου να υποβληθεί στην Βουλή, προς την οποία να κατατεθούν ΔΕΙΓΜΑΤΑ
a. υποβαλλόμενης σχετικής ΑΙΤΗΣΕΩΣ της ΕΥΠ για παρακολούθηση προς την Εισαγγελία Εφετών (χωρίς να παρατίθεται όνομα προσώπου, αλλά να παρατίθεται το λοιπό αυτής κείμενο, ο αριθμός πρωτοκόλλου του διαβιβαζόμενου εγγράφου και η χρονολογία και το κείμενο της σχετικής αιτιολογίας)
b. καθώς και σχετικού κειμένου παρεχόμενης και αιτιολογημένης ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΑΔΕΙΑΣ,
και τα παρεχόμενα δείγματα αιτήσεως και Εισαγγελικής άδειας να αφορούν περιπτώσεις ΟΧΙ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΕΡΩΤΗΣΗΣ.

Και αυτό προκειμένου να διαπιστωθεί, εάν αρμόδια όργανα της ΕΥΠ, η διοίκηση της ΕΥΠ και ο ίδιος ο Εισαγγελέας Εφετών παραβίασαν βασικές συνταγματικές επιταγές που αφορούν το απαραβίαστο τηλεφωνικών συνδιαλέξεων Ελλήνων πολιτών.

Οι ερωτώντες και αιτούντες Βουλευτές

Μιχάλης Καρχιμάκης
Γρηγόρης Νιώτης
Γιώργος Ντόλιος
Γιάννης Αμοιρίδης
Θεοδώρα Τζάγκρη
Μάρκος Μπόλαρης
Γιάννης Δριβελέγκας
Γιώργος Πεταλωτής
Δημήτρης Τσιρώνης

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008

Το Ζήτημα Των Κοινωνικών Συγκρούσεων

Το ζήτημα των κοινωνικών συγκρούσεων, είναι ένα ζήτημα διαχρονικό. Τώρα βέβαια, είναι ένα ζήτημα επίκαιρο.
Καταρχήν, πρέπει να πούμε πως οι κοινωνικές συγκρούσεις, οι κοινωνικές εντάσεις, οι εξεγέρσεις και οι διαδηλώσεις εντοπίζονται σε όλες τις εποχές. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της σύγχρονης ιστορίας μας αποτελεί η εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου κατά της χούντας των συνταγματαρχών.
Σίγουρα το στοιχείο εκείνο που χαρακτηρίζει τις κοινωνικές συγκρούσεις, είναι το στοιχείο της μαζικότητας. Το στοιχείο αυτό της μαζικότητας μπορεί να αφορά είτε μια κοινωνία συνολικά είτε μια κοινωνική ομάδα. Αν δεν υπάρχει το στοιχείο αυτό της μαζικότητας τότε δεν μιλάμε για κοινωνικές συγκρούσεις αλλά για μεμονωμένες μορφές έκφρασης, που δύσκολα μπορούν να «πετύχουν» το σκοπό τους, δύσκολα αφήνουν το στίγμα τους στην ιστορία, εκτός αν αυτές οι μεμονωμένες μορφές έκφρασης αποτελέσουν τη «σπίθα», το έναυσμα για τη συνέχεια. Όταν μιλάμε για μαζικότητα πρέπει, ασφαλώς, να ξεκαθαρίσουμε πως δεν εννοούμε την απόλυτη πλειοψηφία σε επίπεδο αριθμών, αλλά τη μεγάλη συμμετοχή, την ενεργή συμμετοχή.
Πότε εμφανίζονται όμως οι κοινωνικές συγκρούσεις; ποια στοιχεία αποτελούν τη γενεσιουργό αιτία τους; Εμφανίζονται σίγουρα όταν η κρατούσα τάξη χάνει τη νομιμοποίηση της σε μια κοινωνική ομάδα ή στην κοινωνία γενικότερα. Εμφανίζονται ακόμα όταν η άρχουσα τάξη οδηγεί σε αγανάκτηση μεγάλη μερίδα των κοινωνικών ομάδων και για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα στοιχεία δηλαδή της αδικίας και της διάρκειας είναι εκείνα που πρέπει να συνυπάρχουν για να είναι πιθανή η εκδήλωση των κοινωνικών συγκρούσεων. Όταν υπάρχουν αυτά τα στοιχεία και όταν η αγανάκτηση συσσωρεύεται, τότε πρέπει να υπάρξει και κάτι ακόμα, η αφορμή.
Μιλώντας για γνήσιες κοινωνικές συγκρούσεις σίγουρα μιλάμε για αυθόρμητες αντιδράσεις, που στη πορεία μπορεί να κατευθυνθούν προς τα εδώ ή προς τα εκεί από ηγέτες ή από επιτήδειους. Στην πρώτη περίπτωση οι εξεγερθέντες πετυχαίνουν το σκοπό τους, στη δεύτερη οδηγούνται σε νέα αδιέξοδα. Οι κοινωνικές συγκρούσεις, για να χαρακτηριστούν ως τέτοιες, θα πρέπει να κλιμακώνονται σταδιακά αντί να αποκλιμακώνονται.
Ας έρθουμε όμως στα γεγονότα που σημάδεψαν τη δολοφονία του άτυχου μαθητή. Καταρχήν θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως το δίλημμα που τίθεται από επιτήδειους, με ποιους είσαι, με τους αστυνομικούς ή με τους κουκουλοφόρους είναι ψευτοδίλημμα.
Είναι ψευτοδίλημμα γιατί το ζήτημα δεν είναι, η κόντρα αστυνομικών –κουκουλοφόρων , το ζήτημα είναι αν σ αυτήν την αναταραχή που παρατηρείται μπορεί κανείς να εντοπίσει στοιχεία κοινωνικής εξέγερσης. Τα υπόλοιπα, οι κουκουλοφόροι δηλαδή, το πλιάτσικο, οι ζημιές, είναι στοιχεία που, δυστυχώς, συνοδεύουν τέτοιες εξεγέρσεις γιατί, ως γνωστόν, «ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται».
Ζούμε λοιπόν μία κοινωνική εξέγερση ή πρόκειται για μία απλή αναταραχή; Κατά τη στιγμή που γράφουμε δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τα σχετικά με τη διάρκεια των αντιδράσεων. Όσον αφορά, ωστόσο, στο στοιχείο της μαζικότητας, αυτό φαίνεται από τα γεγονότα να ενυπάρχει. Διαφαίνεται, δηλαδή, μια γενικότερη, πέραν της μαθητικής, κοινωνική έκρηξη. Η αύξηση του αριθμού των φτωχών, η υπερχρέωση και το άγχος της καθημερινότητας από τη μια, ο εύκολος πλουτισμός βασισμένος σε αθέμιτα μέσα από την άλλη, το άνοιγμα της ψαλίδας δηλαδή, μεταξύ δύο κοινωνικών τάξεων, οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι -ενδεικτικό των υπανάπτυκτων χωρών- δημιουργούν προϋποθέσεις κοινωνικής έκρηξης και διατάραξης της κοινωνικής ειρήνης.
Σε κάθε περίπτωση πιστεύω πως τα πράγματα θ αλλάξουν με οποιοδήποτε τρόπο. Θα αλλάξουν γιατί «πιάσαμε» ή θα «πιάσουμε» πολύ σύντομα «πάτο». Πιάσαμε πάτο στην Παιδεία , στην Υγεία , στην ευθύνη, στην ηθική , στην ποιότητα της δημοκρατίας.

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2008

Αυθεντική "κοινωνική εξέγερση"

Πώς αντιλαμβάνεται η ελληνική κοινή γνώμη την εξέγερση της νεολαίας‏..

Ανάλυση του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΥΡΗ*.

Σε αντιδιαστολή με την πολιτική τάξη της χώρας, η πλειοψηφία της ελληνικής κοινής γνώμης φαίνεται να έχει αντιληφθεί επαρκώς το μέγεθος, αλλά σε μεγάλο βαθμό και τον χαρακτήρα της εντεινόμενης κοινωνικής έκρηξης. Συγκεκριμένα:Πρώτο, 6 στους 10 (ενήλικες) πολίτες, συμφωνούν τόσο με την εκτίμηση ότι πρόκειται για αυθεντική «κοινωνική εξέγερση» (σε ποσοστό 60%, έναντι 36%), όσο και με τη διαπίστωση ότι πρόκειται για «μαζικό κοινωνικό φαινόμενο» και όχι για εκδηλώσεις μιας «μικρής μειοψηφίας» (60%, έναντι 36% ).Δεύτερο, η κοινή γνώμη είναι πεπεισμένη ότι οι καταστροφές προκαλούνται από μια μικρή μερίδα των διαδηλωτών: «λίγους» (42%), ή «ελάχιστους» (26%) και μόνον το 10% των ερωτηθέντων πιστεύει, ότι στις βίαιες πρακτικές συμμετέχουν οι «περισσότεροι», ή και «όλοι» οι διαδηλωτές .Τρίτο, οι πρόσφατες κινητοποιήσεις θεωρούνται από το εκλογικό σώμα «αυθόρμητες». Ο 1 στους 2 πολίτες (47%) απορρίπτει ευθέως την εκτίμηση, ότι τα πρόσφατα γεγονότα είναι «υποκινούμενα από τα πολιτικά κόμματα». Ταυτοχρόνως, παρά τις πανταχόθεν πολιτικές επιθέσεις που δέχεται, μόλις το 14% της κοινής γνώμης (δηλαδή 1 στους 7 ερωτηθέντες) αποδίδει στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ καθοδηγητικές ευθύνες για τις κινητοποιήσεις (διάγραμμα 4).(*Ερευνα που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (14/12/2008), με τίτλο: “«Κοινωνική εξέγερση» η έκρηξη των νέων”.

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2008

ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΚΑΙ ΖΗΤΩ ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ

Ντρέπομαι και ζητώ συγνώμη από τον Αλέξανδρο που του αφαίρεσα τη ζωή, που όπλισα το χέρι του δολοφόνου, που πάτησα τη σκανδάλη του όπλου του εκτελεστή.

Ντρέπομαι και ζητώ συγγνώμη από την αξιοπρεπέστατη μητέρα του που της αφαίρεσα τη χαρά της ζωής, που έκοψα βίαια το μπουμπούκι πριν καν ανοίξει και το πέταξα στο χώμα, στέλνοντας το παιδί της στη χώρα των αγγέλων.

Ντρέπομαι και ζητώ συγνώμη που για δεύτερη φορά σε δολοφονεί ο εκτελεστής σου, με την κατάθεσή του χαρακτηρίζοντάς σε, «ο θανών και η παρέα του» και ο κατάπτυστος συνήγορός του με τις δηλώσεις του περί παρεξηγήσεως …

Ντρέπομαι και ζητώ συγνώμη, γιατί δημιούργησα μια κοινωνία γεμάτη με απατεώνες πολιτικούς, άχρηστους κρατικούς λειτουργούς, καβαλημένους στο καλάμι της εξουσίας μπάτσους, κίναιδους και παιδεραστές κονομημένους ρασοφόρους, πληρωμένους κονδυλοφόρους, φακελάκηδες γιατρούς, κουκουλοφόρους χωρίς κουκούλες, ντοπαρισμένους αθλητές, λαμόγια πολίτες, αχρείους γονείς…
Ντρέπομαι και ζητώ συγνώμη για τη ΣΑΠΙΑ κοινωνία που έζησες…
Ντρέπομαι και ζητώ συγγνώμη που χαίρομαι τη Δημοκρατία μου, τη Δημοκρατία που σκοτώνει εν ψυχρώ 15αχρονα παιδιά…
Τη δημοκρατία που γεμίζει τις τσέπες μας με μίζες, από χρήματα λερωμένα με το αίμα εφήβων.
Τη δημοκρατία , που πνίγει στις πισίνες μας, τα όνειρα των νέων.


Τη δημοκρατία των μεσημεριανών κουτσομπολίστικων εκπομπών, των reality και της ψεύτικης ελπίδας, της τηλεψηφοφορίας, των ψηλών τακουνιών και των άφυλων παιδιών του λαιφ σταιλ των καναλιών.
Τη δημοκρατία της άσπρης σκόνης και του πολέμου Βορείων και Νοτίων προαστίων...
Τη δημοκρατία που κοστολόγησε τη ζωή σου 3,5% αύξηση στο χρηματιστήριο Αθηνών τη Δευτέρα.
Την δημοκρατία που μας φυλάκισε μας απομόνωσε, μας έκανε θεατές, όχι κοινωνούς...

Ντρέπομαι και ζητώ συγγνώμη που χαίρομαι τη δημοκρατία των φαλιρισμένων του Χρηματιστηρίου, των Γιάπηδων των 700 ευρώ και της κομπίνας, τη δημοκρατία των άχρηστων πτυχίων, και της αναξιοκρατικής συνέντευξης του ΑΣΕΠ, των χλιδάνεργων, των δήθεν και των κάποιων, που χαίρομαι τη δημοκρατία των ανύπαρκτων θέσεων στις εντατικές, και του θανάτου στο ασθενοφόρο, των γιατρών που σε στέλνουν στον άλλο κόσμο χωρίς φακελάκι, τη δημοκρατία που εξαΰλωσε κάθε ίχνος ηθικής, κοινωνικής και ατομικής, που ποδοπάτησε και έβγαλε στη διατίμηση τη ζωή όλων ημών των ψηφοφόρων.
Ντρέπομαι και ζητώ συγγνώμη για την πελατειακή δημοκρατία που ξυπνάει ιδανικά μέσα μας μόνον την προεκλογική περίοδο και μετά τρέχει στα Βατοπέδια να ευλογηθεί…


Τη δημοκρατία του αιώνιου κτηματολογίου, της κοινωνικής ανισότητας και αποκλεισμού, των μεταναστών σκιών, να τη χαιρόμαστε...
Τη δημοκρατία της τεράστιας οικολογικής καταστροφής, τη δημοκρατία των εκατομμυρίων στρεμμάτων καμένων εκτάσεων και των δεκάδων καμένων ψυχών το 2007.
Τη δημοκρατία των εκατοντάδων κατεστραμμένων και πυρπολημένων καταστημάτων και κτιρίων το 2008.
Τη δημοκρατία που αθωώνει εμπόρους ναρκωτικών και προφυλακίζει πράσινα παπούτσια, που στέλνει στις καλένδες φακέλους με πολιτικά σκάνδαλα γιατί «δεν προέκυψαν στοιχεία» και στέλνει κατηγορούμενους αθώους πολίτες…
Να τη χαιρόμαστε τη δημοκρατία μας, που η γενιά του πολυτεχνείου αλλά και η επόμενη γενιά , είχε στόχο τον πλουτισμό με κάθε μέσο, πολιτικό, προσωπικό, πατώντας επί πτωμάτων και χωρίς να σκέφτεται τίποτα και κανέναν, έχοντας προσωπικό όραμα να αγοράσει πολυτελή αυτοκίνητα και βίλες με πισίνες και αναψυκτήρια.

Μας ξάφνιασε που υπάρχουν οι νέοι, μας ξάφνιασε που άντεξαν τόσο καιρό στη σιωπή, αλλά δεν έχουν τελείως χαθεί... μας τρομάζει η ψυχή των παιδιών που λένε δε μου κάνεις πια δε σε γουστάρω, έχω δικά μου όνειρα πιο καθαρά...

Μας ξάφνιασε η απάντηση των νέων σε όλες τις κατηγορίες που τους προσάπτουμε: «βάλτε στη φυλακή πρώτα επίορκους δικαστές, υπουργούς, βουλευτές, κρατικούς λειτουργούς και πάσης φύσης κλέφτες και απατεώνες, δολοφόνους ψυχών, καταχραστές εξουσίας, παιδεραστές πνευματικούς, ανίκανους και άχρηστους και μετά όσοι έχουμε κάνει βανδαλισμούς θα έρθουμε μόνοι μας… αλλά δεν θα χωράμε στις φυλακές γιατί θα έχουν γεμίσει από ΕΣΑΣ»!!!


Ντρέπομαι και ζητώ συγνώμη Αλέξανδρε για τα σχολεία - φυλακές που σου έφτιαξα, και τους ανεκπαίδευτους, κομπλεξικούς και τραγικά ανίκανους, οσφυακάμπτες και γραφειοτρόφιμους δασκάλους που σου έστειλα να σε διδάξουν…που ούτε το μυαλό, τη σκέψη, την ψυχή και το σώμα σου σεβάστηκαν…
Ντρέπομαι και ζητώ συγνώμη που κάθε μέρα, ώρα και στιγμή σου ευνούχιζα τα όνειρα…
Ντρέπομαι και ζητώ συγνώμη που δεν ενδιαφέρθηκα να σου δείξω αγάπη να σκύψω πάνω στους προβληματισμούς σου και να σου δώσω μερικές σταγόνες ευτυχισμένης οικογενειακής ζωής, που έλειπα από τις μαθητικές σου εκδηλώσεις, που δεν σου έδινα σημασία και δε σε έπαιρνα στα σοβαρά, που σε πάρκαρα στην φθηνή και εύκαιρη νταντά, την τηλεόραση, καθώς έτρεχα να κονομήσω, να αγοράσω να… να… να…
Ντρέπομαι και ζητώ συγνώμη που σε έριξα στην κρεατομηχανή του κιμά και σε έκανα κομματάκια…




Ντρέπομαι και ζητώ συγνώμη που δεν ξεβολεύτηκα από τον καναπέ, και την αποχαύνωσή μου.
Ντρέπομαι και ζητώ συγνώμη που όταν είδα ότι πας να μου ξεφύγεις και βρήκες διέξοδο στο διαδίκτυο, έβαλα κονδυλοφόρους σε διατεταγμένοι υπηρεσία να το λοιδορήσουν μέσω κάποιων blogs, έτσι για να ξέρεις ποιος κάνει κουμάντο…

Ντρέπομαι και ζητώ συγνώμη που ο υπουργός της Αστυνομίας δήλωσε ότι «στόχος της αστυνομία είναι ο άνθρωπος» και που οι υποτελείς του έκαναν πράξη τις δηλώσεις του, με στόχο ΕΣΕΝΑ.

Ντρέπομαι και ζητώ συγνώμη που δεν έχω στείλει στα τσακίδια τη γενιά του Πολυτεχνείου που δεν έχω στείλει στα ΤΣΑΚΙΔΙΑ τους αλήτες, τη γενιά των ΛΑΜΟΓΙΩΝ και των ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ δεκαπεντάχρονων, που δεν έχω στείλει στα ΤΣΑΚΙΔΙΑ τους ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ των ονείρων και των οραμάτων των νέων…τους εμπνευστές της κοινωνίας της διαφθοράς, της διαπλοκής , της κομματικής νομενκλατούρας, της κοινωνίας των golden boys, των silver girls και των bronze gays…
Και να ξέρει Αλέξανδρε ότι δεν βρέθηκες εσύ λάθος μέρα, σε λάθος στιγμή, σε λάθος σημείο και σε λάθος θέση… οι εκτελεστές σου βρέθηκαν σε λάθος θέση και όλοι εμείς που τους οπλίσαμε το χέρι και που πατήσαμε τη σκανδάλη…

Ντρέπομαι και ζητώ συγγνώμη από τον Αλέξανδρο ξανά και ξανά…

Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, θλίψης, οργής, πόνου και οδύνης για όλα όσα συμβαίνουν σε τούτη την κοινωνία - που δεν φτάνει αλλά και που δεν έχει καμία ηθική αξία μια συγγνώμη και λίγο ντροπή –
Ντρέπομαι και ζητώ συγνώμη από τον Αλέξανδρο που του αφαίρεσα τη ζωή, που όπλισα το χέρι του δολοφόνου, που πάτησα τη σκανδάλη του όπλου του εκτελεστή.
Ντρέπομαι και ζητώ συγνώμη από τον Αλέξανδρο που τον σκοτώνω κάθε μέρα…

ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

Εν Ψυχρώ ...

Στις 22 Οκτωβρίου σ ένα άλλο ζήτημα στο ‘Κοινωνικό Κράχ’ μεταξύ άλλων γράφαμε «πλησιάζει ο καιρός που οι απεργίες , οι διαδηλώσεις , οι πορείες, θα είναι περισσότερο αυθόρμητες , περισσότερο βίαιες , περισσότερο μαζικές. Η συνειδητοποίηση από τον κόσμο πως για την κατάντια του, την φτώχια του, την υπερχρέωση του , την ανεργία του κλπ , δεν ευθύνεται μόνο αυτός ή ευθύνεται αν θέλετε μόνο για την έλλειψη του ελέγχου προς την εξουσία και για την παθητική ψήφο του και πως δεν μπορεί τελικά να λύσει τα προβλήματα μόνος του-ατομικά δηλαδή, θα είναι αιτία ενός κοινωνικού κραχ , για να μιλάμε και με τους όρους τις εποχής.Το κοινωνικό αυτό Κραχ θα διασπάσει την ήδη διασπασμένη κοινωνική συνοχή και θα οδηγήσει σε κοινωνικές συγκρούσεις βίαιες και μαζικές. Όσο δηλαδή η ψαλίδα ανοίγει , όσο οι πλούσιοι θα γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι , τόσο ευκολότερη θα είναι η συνειδητοποίηση της πολιτικής απάτης και της αναποτελεσματικότητας των κυβερνώντων.» δυστυχώς με αφορμή τον άδικο χαμό του νεαρού η κοινωνική έκρηξη έγινε , συνοδευόμενη με όλα τα έκτροπα των κοινωνικών συγκρούσεων, φωτιές , σπασίματα ,λεηλασίες. Όλα αυτά με ένα κράτος θεατή, με ένα κράτος που απλώς προσπαθεί να χειριστεί επικοινωνιακά αλλά μάταια , το όλο κλίμα. Το ζήτημα σίγουρα δεν είναι ο πιστελέρο ειδικός φρουρός, το ζήτημα είναι πως το σύστημα που εκθρέψαμε , το σύστημα των πελατειακών σχέσεων , της προχειρότητας , της ανεκπαίδευτης αστυνομίας , το σύστημα του βολέματος , του ωχαδερφισμού , της ωμής βίας , το σύστημα του κατεστημένου, πυροβολεί εν ψυχρώ. Πυροβολεί αθώους 15 χρονους , πυροβολεί νέους ανέργους , πυροβολεί εργαζόμενους των 400 ευρώ , πυροβολεί συνταξιούχους , αγρότες –εργάτες , πυροβολεί τους πάντες και προστατεύει τους διαπλεκόμενους , τους πραγματικούς απατεώνες , τους ληστές του Ελληνικού λαού.

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2008

ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΦΡΑΓΜΑ ΑΠΟΣΕΛΕΜΗ

Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ * ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ
SOS για το φράγμα Αποσελέμη
Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΕΩΡΓΟΥΔΗ
«Το καταστροφικό και πανάκριβο έργο του φράγματος του Αποσελέμη, που διαφημίστηκε ως πανάκεια υδροδότησης του Δήμου Ηρακλείου αλλά και των βόρειων παραλίων μέχρι και τον Αγιο Νικόλαο Λασιθίου, πριν αλέκτορα φωνήσαι, καταρρέει» κατήγγειλε σε συνέντευξη Τύπου ο δήμαρχος Χερσονήσου Σπύρος Δανέλλης.

Το φράγμα θα έλυνε το πρόβλημα υδροδότησης στην ευρύτερη περιοχήΟ κ. Δανέλλης τόνισε πως είναι γνωστό εδώ και πολλά χρόνια ότι αντιτάχθηκε στη δημιουργία του φράγματος Αποσελέμη «διότι διέβλεπα πως μόνο μεγάλα προβλήματα θα δημιουργούσε, αλλά τώρα που καταρρέει το έργο, αφού αποχωρεί η εταιρεία κατασκευής, πραγματοποιείται το πιο εφιαλτικό σενάριο για την περιοχή μας με απροσμέτρητες συνέπειες για τους κατοίκους και το περιβάλλον».Ο δήμαρχος Χερσονήσου δήλωσε πως η εταιρεία αποχώρησε από το έργο κατασκευής με αιτιολογικό τα 5 εκατομμύρια ευρώ που της οφείλει το Δημόσιο. Ωστόσο με την οικολογική καταστροφή που έχει συντελεστεί, αφού η περιοχή είναι κρανίου τόπος μετά την κοπή των εβδομήντα χιλιάδων δέντρων και τις εργασίες επιχωμάτωσης και ορυγμάτων που έχουν γίνει, θα υπάρχει μεγάλο πρόβλημα διαβίωσης για τους κατοίκους των οικισμών Αβδού και Ποταμιές.Χαρακτήρισε «τυχοδιωκτικές τις επιλογές της Διοίκησης και της Πολιτείας» αφού δεν υπήρξαν ποτέ τεκμηριωμένες και ολοκληρωμένες μελέτες για ένα τέτοιο έργο, με συνέπεια οι δύο εταιρείες κατασκευής να εγκαταλείπουν πλέον το έργο. Ηδη έγιναν απολύσεις 50 εργαζομένων, ανέφερε ο δήμαρχος Χερσονήσου, και ο πραγματικός λόγος αποχώρησης «πιστεύω πως δεν είναι τα 5 εκατομμύρια ευρώ, γιατί δεν τα χάνει η εταιρεία, αλλά αυτό που αναφέρεται σε έγγραφο της εταιρείας "ΑΚΤΩΡ", ότι δεν έχει όλες τις μελέτες, δεν έχουν γίνει οι απαιτούμενες απαλλοτριώσεις για να μπει η εταιρεία να δουλέψει, δεν έχουν προχωρήσει τα έργα στο Οροπέδιο Λασιθίου, ενώ από το δίκτυο αγωγών προς τον Αγιο Νικόλαο μήκους περίπου 75 χιλιομέτρων έχουν εκτελεστεί μόνο τα 6 χιλιόμετρα περίπου. Παράλληλα τα χρονοδιαγράμματα σε μερικούς μήνες τελειώνουν. Φοβάμαι πως το έργο κινδυνεύει να απενταχθεί από το Ταμείο Συνοχής», κατέληξε ο κ. Δανέλλης.Τέλος, πρόσθεσε πως η εταιρεία άρχισε να αφαιρεί τους αγωγούς που δεν ήταν στερεωμένοι και να καλύπτει με χώμα τα ορύγματα. *
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 20/11/2008

Για το Ζήτημα της Διαφθοράς....



Θέλω ή λιγότερη διαφθορά ή περισσότερες ευκαιρίες να συμμετάσχω.

ASHLEIGH BRILLIANT

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2008

Το ζήτημα του πολιτικού θράσους ........

Παίζουν με τη νοημοσύνη του μέσου λογικού ανθρώπου, προσβάλουν τη κοινή λογική , διακατέχονται από ένα ελιτίστικο πολιτικό τσαμπουκά και είναι βουλευτές , υπουργοί και υφυπουργοί. Συμμετέχουν σε εξεταστικές επιτροπές και διερευνούν σκάνδαλα. Σκάνδαλα υπαρκτά και κατανοητά από όλους.
Παραίτηση από κερδισμένη δίκη, υπογραφές υπουργών ,δελτία τύπου για κυβερνητική επιτυχία στις ανταλλαγές , σύζυγοι υπουργών και βουλευτών, συμβολαιογράφοι για την ευχή της παναγίας , όλοι πνευματικοπαίδια του Εφραίμ.
Μετά, το σκάνδαλο γίνεται απλή υπόθεση , η εξεταστική επιτροπή θα οδηγηθεί σε διαφορετικές αποφάσεις –πορίσματα , κάτι σαν τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών, οι ευθύνες θα αναζητούνται καιρό , πιθανόν να καταλήξουν σε προφυλάκιση της 35-χρονης Τσέκου...και η πολιτική ζωή συνεχίζετε, με τους ίδιους πάντα πρωταγωνιστές. Το ζήτημα είναι ότι τα σκάνδαλα συνοδεύονται από τεράστια ποσά. Το ζήτημα είναι πως τα χρήματα -που αποτελούν ένα από τα βασικά όπλα του πολιτικού αγώνα- καταλήγουν στους επιτήδειους και τους δίνουν τη δυνατότητα να ελέγχουν την οικονομική και πολιτική ζωή του τόπου. Το ζήτημα είναι πως η απάτη , τα σκάνδαλα, η διαπλοκή τείνουν να γίνουν «σχολή» σ αυτή τη δύσμοιρη χώρα