Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2008

Το blogging είναι τόπος έκφρασης

«Το blogging είναι τόπος έκφρασης, πολιτικής συμμετοχής και χώρος δημοσιοποίησης ιδεών και προσωπικών απόψεων. Επιπλέον, φαίνεται πως οι bloggers διαθέτουν υψηλούς δείκτες προοδευτικών τοποθετήσεων», σημείωσε ο κ. Χριστόφορος Βερναρδάκης, πρόεδρος της VΡRC.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, που έγινε σε δείγμα 773 ενεργών ιστολογίων, ο κύριος λόγος δημιουργίας ενός blog είναι η έκφραση προσωπικών απόψεων, η ανταλλαγή σκέψεων και εμπειριών, καθώς και η κινητοποίηση των πολιτών, ενώ, παρ΄ όλο που πρόκειται για ένα σχετικά καινούργιο φαινόμενο, ο βαθμός ικανοποίησης από τον αριθμό και το περιεχόμενο των blogs εμφανίζεται αρκετά υψηλός.
Η πλειονότητα των bloggers προέρχεται από τον χώρο της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς (38%), ενώ ένα υψηλό ποσοστό δεν θεωρεί πως κάποιο πολιτικό κόμμα βρίσκεται κοντά στις δικές του απόψεις και ιδέες (32%). Παράλληλα, συντριπτικά είναι τα ποσοστά δυσαρέσκειας για τον τρόπο λειτουργίας της δημοκρατίας στην Ελλάδα (85%), αλλά και από την πολιτική ενημέρωση που παρέχεται από τα ΜΜΕ στη χώρα μας (91%). Τα blogs είναι ένας από τους τομείς του Διαδικτύου που αναπτύσσεται ταχύτατα τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Για πολλούς είναι ένα ηλεκτρονικό ημερολόγιο. Η αμφίδρομη, ωστόσο, σχέση που υπάρχει με τους αναγνώστες και τα μηνύματα που στέλνουν σε κάθε δημοσίευση καθιστούν τα blogs ένα νέο μέσο επικοινωνίας και ανταλλαγής απόψεων και, τελευταία, ένα εργαλείο πολιτικής σκέψης, έκφρασης και επικοινωνίας.
Από ρεπορτάζ των "Νέων" για την έρευνα σχετικά με τους bloggers
Δεν περιμέναμε φυσικά τον πρόεδρο της VPRC να μας πει πως τα blogs είναι τόπος έκφρασης , η επισήμανση αυτή ωστόσο καθώς και τα συμπεράσματα της έρευνας για την ποιότητα της δημοκρατίας και την πολιτική ενημέρωση από τα ΜΜΕ στη χώρα μας αναδεικνύουν το κενό που καλύπτουν οι blogers μέσα από τη συνεχή ανταλλαγή απόψεων, κοινωνικός έλεγχος-συμμετοχή-άμεση Δημοκρατία?

17 ΝΟΕΜΒΡΗ-ΜΠΡΟΣΤΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ Ο ΛΑΟΣ

Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2008

Η Ελλάδα απέναντι στην ενεργειακή επανάσταση του 21ου αιώνα

Δημήτριος M. Πλευράκης Δικηγόρος-Πολιτικός Eπιστήμονας MSc Φιλοσοφίας Δικαίου - Mέλος «Πράσινου Kύκλου» Iδρύματος Aνδρέα Παπανδρέου
O Aίολος, ως θεός των ανέμων, είχε τη δυνατότητα να τους αξιοποιεί και για χάρη των θνητών, δίνοντας τον ασκό του σε εκείνους που είχαν τη γνώση και τη δύναμη να τους αξιοποιήσουν προς όφελος της ανθρωπότητας. Aν και οι άνεμοι συνεχίζουν να πνέουν απαράλλακτοι σε αυτήν την γωνιά της γης εδώ και χιλιάδες χρόνια, ο σύγχρονος ασκός του Aιόλου -η δυνατότητα διαχείρισης της αιολικής ενέργειας- τείνει να βρεθεί, για μία ακόμη φορά, στα χέρια ανίδεων ναυτών αντί ενός σύγχρονου γνωσιακού Oδυσσέα, τη στιγμή μάλιστα που η στεριά της αυτόνομης ενεργειακής ανάπτυξης βρίσκεται πολύ κοντά.
ΠαραγωγήOλοι οι άλλοι λαοί, ακόμη κι αν ταξίδεψαν, στο πέλαγος της κοινής ευρωπαϊκής ενεργειακής ανεπάρκειας, αργότερα από τη χώρα μας, με κλασικό παράδειγμα την Πορτογαλία, που το 2003 είχε παραγωγή 296 MW από αιολική ενέργεια, ενώ σήμερα η παραγωγή της αγγίζει και ξεπερνά τα 2.200 MW, ενώ η Eλλάδα αντίστοιχα το 2003 με παραγωγή 371 MW σήμερα μόλις και μετά βίας ξεπερνά τα 900 MW, έχουν θέσει στόχους πολύ μεγαλύτερους και από τις επιταγές της ίδιας της Eνωσης.
Eνώ, λοιπόν, ο στόχος της κάλυψης το 2010 από κάθε ευρωπαϊκή χώρα της παραγωγής του 20% των ενεργειακών αναγκών από Aνανεώσιμες Πηγές Eνέργειας, φαντάζει εύκολα εφικτός από χώρες, όπως η Nορβηγία ή η Δανία, που ήδη καλύπτουν αυτά τα ποσοστά (στη Δανία ήδη το 21% της ενέργειας προέρχεται από τον άνεμο, χωρίς καν να υπολογίσουμε τις άλλες AΠE) δυστυχώς, αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός για μια χώρα που ζει ήδη με τον εφιάλτη των καρκινογόνων εργοστασίων του λιγνίτη.
H διαφορά δεν έγκειται στην έλλειψη τεχνολογίας, στο «φθηνότερο» λιγνίτη, στην έλλειψη υποδομών, στη φύση των Aιγιακών ανέμων ή στη συνήθη κακοδαιμονία της κρατικής γραφειοκρατίας αλλά, στην πραγματική δυνατότητα πολιτικού σχεδιασμού και εφαρμογής ενός αναπτυξιακού εναλλακτικού μοντέλου, αποκομμένου από τις παραδοσιακές μορφές διαχείρισης των ενεργειακών πόρων.
Για τις πηγέςH ιστορία μας διδάσκει ότι οι πόλεμοι γίνονταν κυρίως για τις ενεργειακές πηγές, είτε αυτές αφορούσαν τα δάση του Λιβάνου, το κάρβουνο του Bελγίου ή το πετρέλαιο της Mέσης Aνατολής.
Για πρώτη φορά στην ιστορία δίνεται η δυνατότητα στην Eυρώπη να αντικαταστήσει την διαρκώς αυξανόμενη εξωτερική εξάρτησή της από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, με μια μόνιμη, καθαρή και σταθερή πηγή ενέργειας, πραγματώνοντας έτσι τον διττό ρόλο της ενεργειακής αυτονομίας, όσο και της τεχνολογικής πρωτοπορίας, σε έναν μελλοντικό επερχόμενο παγκόσμιο επανακαθορισμό της υπάρχουσας ενεργειακής παραγωγής και κατανάλωσης.
H χώρα μας δεν πρέπει και δεν δικαιούται να απέχει, λόγω τοπικών και κοντόφθαλμων μικροπολιτικών συμφερόντων, από την επερχόμενη (μετά τη βιομηχανική του 19ου και τεχνολογική του 20ου) Eνεργειακή Eπανάσταση του 21ου αιώνα.
ΑλλαγέςAυτό, όμως, προϋποθέτει αλλαγή των πολιτειακών, κρατικών και κοινωνικών μας δομών, διότι ο πολιτικός αυτός επανακαθορισμός έχει ως αδήριτη αναγκαιότητα πάνω απ’ όλα μια οικολογική και ολιστική-ανθρώπινη γνώση, που το διεφθαρμένο υπάρχον συντηρητικό σύστημα εξουσίας δεν είναι ικανό να υιοθετήσει, αφού στηρίχτηκε στην καθυπόταξη της φύσης και της εγγενούς με αυτήν ανθρώπινης συλλογικότητας προς όφελος ενός - ακόμα και για τα ίδια τα δρώντα ανθρώπινα υποκείμενα- αδιέξοδου ατομισμού και καταστροφής των περιορισμένων περιβαλλοντικών πόρων.
H εποχή του λίθου δεν τελείωσε επειδή τελείωσαν οι πέτρες. Oύτε η εποχή του πετρελαίου θα τελειώσει όταν τελειώσει το πετρέλαιο. Oι εποχές τελειώνουν όταν εκλείπει η κοινωνική αναγκαιότητα που τις δημιουργεί.
ΗΜΕΡΗΣΙΑ 25/11/2008

Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2008

Ποιο κόμμα για ποια κοινωνία ? Τα υπαρξιακά διλλήμμτα της σύγχρονης αριστεράς

Το Ινστιτούτο Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών - "Ανδρέας Παπανδρέου", ξεκινώντας έναν κύκλο εκδηλώσεων "ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΤΟ ΙΣΤΑΜΕ" την πρώτη Τετάρτη κάθε μήνα, σας προσκαλεί στην εκδήλωση ανοικτού διαλόγου με θέμα:: "Ποιο Κόμμα για ποια Κοινωνία; Τα υπαρξιακά διλήμματα της σύγχρονης Αριστεράς" ΟΜΙΛΗΤΕΣ: Μιχάλης Σπουρδαλάκης, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών και Γεράσιμος Μοσχονάς, αναπληρωτής καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου. Το συντονισμό θα κάνει ο Γιώργος Σωτηρέλης, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, αντιπρόεδρος Επιστημονικού Συμβουλίου του ΙΣΤΑΜΕ. Η Εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2008 και ώρα 19:00μμ στο Αμφιθέατρο της ΓΣΕΕ (Πατησίων 69 & Αινιάνος).

Το Ζήτημα Του Φράγματος του Αποσελέμη και ο Καποδίστριας ΙΙ

Στο Οροπέδιο Λασιθίου έχουν ξεκινήσει τα έργα για το Φράγμα του Αποσελέμη χωρίς να έχουν αποσαφηνισθεί οι όροι περισυλλογής νερού, χωρίς να έχουν διευκρινισθεί οι απαγορεύσεις που θα επιβληθούν στο Οροπέδιο μετά την κατασκευή του Φράγματος, χωρίς να υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας ακόμα και για την εξασφάλιση νερού στο Οροπέδιο που και αυτό το καλοκαίρι υπέφερε από λειψυδρία. Ενώ, λοιπόν, το Οροπέδιο δεν έχει εξασφαλίσει τις απαιτούμενες ποσότητες νερού που χρειάζεται, είτε για πόσιμο, είτε για το πότισμα των καλλιεργήσιμων εκτάσεων, κάποιοι επιτήδειοι δρομολόγησαν την υδρο.... αφαίμαξη του Οροπεδίου.
Το Οροπέδιο Λασιθίου έχει συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες σε νερό. Τόσο για πότισμα όσο και για πόσιμο. Αυτό το γνωρίζουν όλοι. Το μαρτυρούσαν και οι ανακοινώσεις του Δήμου την καλοκαιρινή περίοδο. Στην τηλεόραση του Δήμου προβάλλονται, επίσης, ανακοινώσεις για τον καθαρισμό σε βάγκες και ποτάμια, αφού, όπως είχε πει στην ημερίδα που διοργάνωσε ο ΔΙΚΤΑΙΟΣ ο κύριος Κοτσώνης(.......), ο καθαρισμός αυτός εντάσσεται στα αντισταθμιστικά για το Οροπέδιο έργα. Όλα αυτά δημιουργούν προβληματισμό για τον κοινό νου, δημιουργούν τη βεβαιότητα ότι όλα σχετίζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο με το Φράγμα του Αποσελέμη. Πως, δηλαδή, ξαφνικά, εν το μέσω του θέρους, έπιασε η ευαισθησία τις αρμόδιες υπηρεσίες να καθαρίσουν τις βάγκες και τα ποτάμια, πως ξαφνικά τους έπιασε η ευαισθησία για το περιβάλλον. Παράλληλα, η τέλεια ειρωνεία στις ανακοινώσεις της τηλεόρασης του Δήμου: «ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΝΕΡΟ»!! Μια τέτοια ανακοίνωση δεν θα μπορούσε, ασφαλώς, να είναι μεμπτή, μιας και το νερό πρέπει σε κάθε περίπτωση να το προσέχουμε. Η συγκυρία, όμως, καθιστά την ανακοίνωση αποδεικτικό στοιχείο αφενός της έλλειψης του νερού στο Οροπέδιο και αφετέρου, σε συνδυασμό με τις άλλες προαναφερόμενες ανακοινώσεις, την ανάγκη να καθορισθούν και να διατυπωθούν δημόσια, έστω και τώρα, οι ακριβείς όροι περισυλλογής του νερού για το Φράγμα Αποσελέμη καθώς και ότι άλλο σχετίζεται με το Φράγμα.
Αυτό είναι το ένα Ζήτημα –το μεγαλύτερο θεωρώ – για το Οροπέδιο. Το άλλο ζήτημα είναι ο Καποδίστριας II. Γενικά πιστεύω πως καμιά υπερβολή δεν είναι καλή. Ο Καποδίστριας Ι, με το νόμο του Α. Παπαδόπουλου έλυσε αρκετά προβλήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης και της βιωσιμότητας μικρών κοινοτήτων και συνέβαλε ουσιαστικά στην αποκέντρωση και στην αυτοδιοίκηση. Τώρα φαίνεται να οδηγούμαστε από την αποκέντρωση στη συγκέντρωση και από την αυτοδιοίκηση στην κεντρική διοίκηση. Δεν ξέρω αν υπάρχει κανείς, ο οποίος να πιστεύει πως το Οροπέδιο θα ωφεληθεί αν ενσωματωθεί διοικητικά με το Δήμο Αγίου Νικολάου, όπως ανακοινώθηκε, ή με οποιοδήποτε άλλο Δήμο. Το Οροπέδιο πρέπει να παραμείνει δήμος –έτσι το καθόρισε και η φύση- και σε αυτό δεν χωρεί αμφιβολία. Για να παραμείνει όμως δήμος το Οροπέδιο πρέπει να κρατήσει τα χαρακτηριστικά και τη φυσιογνωμία του, πρέπει να διατηρήσει τους φυσικούς πόρους του και κατεξοχήν το νερό και μάλιστα να το διαχειριστεί αποτελεσματικά για τους κατοίκους του. Χωρίς νερό δεν υπάρχει ζωή, όπως λέει και ο Δήμος στις ανακοινώσεις του, χωρίς νερό δεν υπάρχει λόγος να κρατηθεί ο Δήμος, λέω εγώ. Συνεπώς ξαναγυρνάμε στο ζήτημα του Φράγματος του Αποσελέμη. Δεν ξέρω αν επιχειρηθεί από κάποιους να αλλάξουν την ατζέντα και ως διεκδικητικό πλαίσιο να ορισθεί η διατήρηση του Δήμου, πάντως για μένα το Φράγμα του Αποσελέμη και οι συνέπειές του πρέπει να αποτελούν για το Οροπέδιο το πρώτο και μεγάλο Ζήτημα, ο Καποδίστριας ΙΙ, το δεύτερο. Και τα δυο μαζί, βεβαίως, μπορούν να δώσουν τη χαριστική βολή στο Οροπέδιο όπως εύστοχα είχε αναφέρει σχετικά ο πρόσφατα εκλιπών Νομάρχης Λασιθίου Στρατάκης Αντώνης. Είναι, λοιπόν, η ώρα και η στιγμή κατά την οποία πρέπει να σταθούμε όλοι υπεύθυνα απέναντι στην ιστορία και το μέλλον του τόπου και με ευθυκρισία και λεβεντιά να θέσουμε τα ζητήματα στην αληθινή τους διάσταση. Αυτή είναι και η προτροπή του πνευματικού μας ηγέτη Σεβασμιότατου Μητροπολίτη κκ Νεκτάριου, ο οποίος στην πανήγυρη του Αγίου Ιωάννη με έναν εκ καρδίας φλέγοντα λόγο εξέφρασε δημόσια την ιδιαίτερη ανησυχία του για τις αρνητικές επιπτώσεις του Φράγματος στο Οροπέδιο. Παρόλα αυτά στο Οροπέδιο βασιλεύει σιωπή!!