Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

Το ζήτημα της απλής και άδολης( ; ) αναλογικής..


Της Απλής και άδολης (;) ανα-λογικής...

Η κουβέντα για το εκλογικό σύστημα είναι διαρκής. Και καλώς είναι διαρκής, καθώς το εκλογικό σύστημα ανήκει στον πυρήνα της πολιτικής.  "Τίποτα δεν είναι πιο πολιτικό από το εκλογικό σύστημα" είχε πει ο Γάλλος πολιτικός επιστήμονας  Μάριος Duverger και είναι αλήθεια. Είναι αλήθεια ότι το εκλογικό σύστημα επηρεάζει τον πυρήνα της πολιτικής, κυρίως της εφαρμοσμένης πολιτικής. Κι αν η πολιτική ορίζεται ως η τέχνη του εφικτού, τότε το εκλογικό σύστημα την επηρεάζει άμεσα γιατί είναι τέχνη εφικτή. Ιδίως όταν, όπως στην Ελλάδα, το εκλογικό σύστημα αφήνεται (έστω και σε δεύτερη φάση) στην ευχέρεια του απλούΝομοθέτηΌταν, δηλαδή, δεν ανήκει στις συνταγματικές διατάξεις, οπότε η αλλαγή του θα προϋπέθετε και χρόνο και συναινέσεις.  

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

Επετειακός λόγος προς τους εργαζόμενους στον Οργανισμό που εκφωνήθηκε την Τρίτη 27 Οκτωβρίου

Κ. Διοικήτρια, κύριοι αντιπρόεδροι, κύριοι γενικοί διευθυντές, φίλες κι φίλοι, αγαπητοί συνάδελφοι.

Δεν είμαι, ασφαλώς, εδώ, ανάμεσά σας, για να σας διδάξω ιστορία με την αφορμή της επετείου της 28ης Οκτωβρίου. Δεν είμαι εδώ για να σας μεταφέρω το δίδαγμα της επετείου. Δεν είμαι εδώ για να σας πω αυτά που ήδη γνωρίζετε.

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

"Πού θα πάει αυτή η κατάσταση"

http://www.cretalive.gr/opinions/view/pou-tha-paei-auth-h-katastash/261934

"Πού θα πάει αυτή η κατάσταση"
 
"Πού θα πάει αυτή η κατάσταση", ήλεγε και ξανάλεγε με ύφος περισπούδαστο και σοβαρότατο η Ροδάνθη. Γεροντοκόρη, σπίτι σε κεντρικό σημείο, όλες οι ειδήσεις περνούσαν από κει σαν το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, διανθισμένες μάλιστα με μπόλικη δόση υπερβολής.
Πού θα πάει αυτή η κατάσταση, ήταν το μόνιμο σχόλιο για όλα τα θέματα, ανεξαρτήτως σοβαρότητας και ιεράρχησης. Εκατεβήκανε τα ωζά στον κάμπο και κάμανε ζημιές; "πού θα πάει αυτή η κατάσταση". Έσπασε η Στρατογιάννενα τον πόδα τσης; "πού θα πάει αυτή η κατάσταση". Το σισμίκ πλησιάζει τα χωρικά μας ύδατα; "πού θα πάει αυτή η κατάσταση". Εξέχασε η Θεοφιλίνα το τζαπράζι στον κήπο; "πού θα πάει αυτή η κατάσταση"…..
Τελικά, αυτή η κατάσταση δεν πήγαινε πουθενά..

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

Δημοψηφισματικά!!

  Το ερώτημα που τίθεται στο δημοψήφισμα είναι καθαρό! Ναι η όχι σε μια συγκεκριμένη πρόταση. Η ερμηνεία του αποτελέσματος, ότι, δηλαδή, θα βγούμε εκτός ευρώ με το όχι και θα μείνουμε εντός με το ναι είναι απλά μια ερμηνεία! Ο πολίτης δεν είναι υποχρεωμένος να ερμηνεύει τι μπορεί να κρύβεται πίσω από ένα καθαρό γραμματικά, λεκτικά και ουσιαστικά ερώτημα! Ίσως το δημοψήφισμα δεν έπρεπε να γίνει με αυτό το ερώτημα. Ίσως δεν έπρεπε να γίνει καθόλου.  Αυτό όμως είναι άλλο πράγμα! Το δημοψήφισμα γίνεται και γίνεται επί συγκεκριμένου ερωτήματος! Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος δεν πρέπει να ερμηνευτούν ή να παρερμηνευτούν! Δεν είναι δημοψήφισμα για το μένουμε Ευρώπη. Δε νομιμοποιείται η κυβέρνηση από αυτό το δημοψήφισμα να συναγάγει ότι ο λαός είπε όχι στην Ευρώπη και ως εκ τούτου δεν μπορεί, δεν νομιμοποιείται να βγάλει τη χώρα από την Ευρώπη. Το ερώτημα είναι αρκετά υποδεέστερης σημασίας από ένα τέτοιο δίλημμα. Και αν έχουμε, ως χώρα, αρχίσει να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας τη γνώμη των πολιτών τότε για ένα τέτοιο μείζον θέμα μόνο ο λαός μπορεί να αποφασίσει, καθαρά και ξάστερα και όχι να ερμηνευτεί η απάντησή του σε ένα άλλο ερώτημα ως τέτοια!

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

Το ζήτημα της συνυπευθυνότητας

Κλαυθμοί και οδυρμοί για τον Βαγγέλη, μηνύματα, δάκρυα, αναθέματα , λογύδρια και λόγοι, άλλοι γνήσιοι, άλλοι υποκριτικοί, άλλοι επιφανειακοί, άλλοι πρόσκαιροι, άλλοι κι άλλοι…
Σ’ αυτή την ιστορία πρέπει και να σωπάσουμε και να ψάξουμε και να φωνάξουμε και να κλάψουμε, μα πάνω απ’ όλα να βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση όχι μόνο του Βαγγέλη, όχι μόνο των γονιών του Βαγγέλη, αλλά στη θέση όλων των συμφοιτητών και δασκάλων του Βαγγέλη και να αναρωτηθούμε τι θα είχαμε κάνει, πολύ δε περισσότερο τι κάνουμε κάθε μέρα, ως γονείς, ως εργαζόμενοι, ως άνθρωποι που βλέπουμε κάθε μέρα τέτοια ή παρόμοια φαινόμενα ή που δεν τα βλέπουμε;
Να βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση του-των θύτη-θυτών, στο τέλος τέλος «θύματα» είναι κι αυτοί μιας κοινωνίας που μας μοιάζει!!!

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Ο ΓΕΡΟΣ...

Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος
σκυμένος στο τραπέζι κάθετ' ένας γέρος·
με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά.

Και μες στων άθλιων γηρατειών την καταφρόνεια
σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια
που είχε και δύναμι, και λόγο, κ' εμορφιά.


Ξέρει που γέρασε πολύ· το νοιώθει, το κυττάζει.
Κ' εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει
σαν χθές. Τι διάστημα μικρό, τι διάστημα μικρό.


Και συλλογιέται η Φρόνησις πώς τον εγέλα·
και πώς την εμπιστεύονταν πάντα - τι τρέλλα! -
την ψεύτρα που έλεγε· «Αύριο. Εχεις πολύν καιρό.»


Θυμάται ορμές που βάσταγε· και πόση
χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι
κάθ' ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει.


... Μα απ' το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται
ο γέρος εζαλίσθηκε. Κι αποκοιμάται
στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι.

Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ


Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Το Ζήτημα του Οχι

Τη δύναμη του ΟΧΙ τιμήσαμε χθες, την επέτειο του ΟΧΙ όπως έχει επικρατήσει να λέγεται. Ένα "ΟΧΙ" που ειπώθηκε από έναν δικτάτορα, μα ήταν τόσο αντιπροσωπευτικό που εν μέρει, για πολλούς, τον εξιλέωσε! Ήταν η δύναμη της λέξης που ξεσήκωσε τους έτσι κι αλλιώς ανελεύθερους Έλληνες! Ήταν η δύναμη της λέξης που έδωσε ενέργεια στις ανενεργές δυνάμεις! Ήταν η δύναμη του ΟΧΙ που έδωσε θετικές και αισιόδοξες προοπτικές στον αγώνα κατά του φασισμού που έμοιαζε ανίκητος! Ήταν αυτή η λέξη που κόστισε πολύ αίμα και πόνο στην Ελλάδα. Αίμα, όμως, που με αυτό χαράχτηκε ο δρόμος προς την Ελευθερία! Μια Κρητική μαντινάδα λέει: "Χωρίς νεκρούς η Λευτεριά ζάλο ποτέ δεν κάνει, γιατί η παντέρμη βρίσκεται στου τουφεκιού την κάννη".