Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το ζήτημα της αποχής και η υποχρεωτικότητα της ψήφου

Σ αυτές τις ευρωεκλογές πολύς λόγος γίνετε για την ενδεχόμενη αποχή. Τι κι αν το Σύνταγμά μας ορίζει την υποχρεωτικότητα της ψήφου, τι κι αν καθημερινά μας μιλάνε για την αναγκαιότητα της ψήφου , τι κι αν όλα τα κόμματα θέλουν την αποχή μεταφρασμένη σε δικούς τους ψήφους. . Η αποχή παρόλο που τυπικά δεν αποτελεί δικαίωμα, μιας και το σύνταγμα μας θεσπίζει την υποχρεωτικότητα της ψήφου, στην πρακτική εφαρμόζεται είτε ως τρόπος πολιτικής έκφρασης , είτε ως στάση ωχαδερφισμού και ατομικότητας.
Το Ζήτημα είναι άλλο.
Αποτελεί η αποχή πολιτική πράξη ναι ή όχι?
Πολιτική πράξη σημαίνει πολιτική επιλογή για συγκεκριμένο, κοινό σκοπό .
Αν λοιπόν όσοι επιλέξουν την αποχή θέλουν να πουν κάτι με αυτήν την πράξη καλώς πράττουν. Αν όμως απλά θέλουν να πάνε σε κάποια παραλία –που και αυτός είναι ένας σκοπός αλλά ατομικός – τότε δεν μιλάμε για πολιτική πράξη αλλά για ωχαδερφισμό.
Ένα επιπλέον ζήτημα που τίθεται είναι αν η πολιτική πράξη, η πολιτική επιλογή, έχει αξιολογηθεί ως προς της συνέπειες της και τους επιθυμητούς σκοπούς της. Αν δηλαδή, η απόφαση να απέχει κανείς από την κάλπη των ευρωεκλογών, εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο έχει αποφασίσει να απέχει.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση , η αποχή ως τρόπος απαξίωσης του πολιτικού συστήματος, θα δώσει την ευκαιρία στο ίδιο το σύστημα , για διάφορες ερμηνείες. Ήταν τριήμερο, ήταν ζέστη, ωχαδερφισμός, βαρεμάρα, αν ψηφίζανε εμάς θα ψηφίζανε και άλλα τέτοια. Είναι δηλαδή πιθανόν να αλλοιωθεί η πραγματική βούληση αυτών που με την αποχή τους θέλησαν να στείλουν ένα μήνυμα. Γι αυτό θεωρώ πως όλοι πρέπει να φτάσουν στις κάλπες, έτσι ώστε το αποτέλεσμα και το μήνυμα να είναι καθαρό. Άλλο πράγμα είναι το λευκό-γνήσια αποδοκιμασία – και άλλο πράγμα η αποχή-πράξη προς ερμηνεία.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ

Στο 9,6% το ποσοστό της ανεργίας τον Ιούλιο Το ποσοστό ανεργίας τον Ιούλιο του 2009 ανήλθε σε 9,6%! Ένα μήνα πριν, δηλ. τον Ιούνιο του 2009 το ποσοστό αυτό βρισκόταν στο 8,6%, ενώ ένα χρόνο πίσω, τον Ιούλιο του 2008 ήταν στο 7,0%!!! Σε μια πιο αναλυτική ανάγνωση, παρατηρούμε ότι το σύνολο των απασχολουμένων κατά τον Ιούλιο του 2009 εκτιμάται ότι ανήλθε σε 4.492.162 άτομα. Αντιστοίχως, ο αριθμός των ανέργων ανήλθε σε 476.707, ενώ ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός ανήλθε σε 4.300.080 άτομα. Σημειώνεται ως εκ τούτου ότι σε σχέση με τον Ιούλιο του 2008 οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 102.841 άτομα (μείωση 2,3%) και κατά 80.154 άτομα σε σχέση με το Ιούνιο του 2009 (μείωση 1,8%), ενώ οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 128.772 άτομα σε σχέση με τον Ιούλιο του 2008 (αύξηση 37,0%) και κατά 49.000 άτομα σε σχέση με το Ιούνιο του 2009 (αύξηση 11,5%). Συμπέρασμα; Αύξηση της ανεργίας και με τη βούλα! Αυτή είναι η διαπίστωση που προκύπτει από την έρευνα της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδας για το μ...

Το ζήτημα της απλής και άδολης( ; ) αναλογικής..

​ Τ ης Απλής και άδολης (;) ανα- λογικής ... Η κουβέντα για το  εκλογ ικό σύστημα είναι διαρκής. Και καλώς  είναι διαρκής , καθώς  το εκλογικό σύστημα ανήκ ει στον πυρήνα της πολιτικής.  " Τίποτα  δεν είναι πιο πολιτικό από το εκλογικό σύστημα"   είχε πει ο Γάλλος πολιτικός  επ ιστήμο ν ας   Μάριος  Duverger   και είναι αλήθεια. Είναι αλήθεια ότι  το εκλογικό σύστημα επηρεάζει τον πυρήνα της πολιτικής, κυρίως της εφαρμοσμένης πολιτικής. Κι αν η πολιτική ορίζεται ως η τέχνη του εφικτού, τότε  το εκλογικό σύστημα  την  επηρεάζει άμεσ α γιατί είναι τέχνη εφικτή. Ιδίως όταν , όπως στην Ελλάδα ,  το εκλογικό σύστημα αφήνετ αι  (έστω και σε δεύτερη φάση)  στην ευχέρεια του  απλού Νομοθέτη .  Όταν, δηλαδή, δ εν ανήκει  στις συνταγματικές διατάξεις, οπότε  η αλλαγή του θα προϋπέθετε και χρόνο και συναινέσεις.  

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΔΙΑΓΡΑΦΩΝ!!

Με αφορμή τη διαγραφή του Κ. Σημίτη ακούστηκαν διάφορες απόψεις. Η άποψη που μου διέγειρε το πολιτικό μου ένστικτο, και την οποία θα επιχειρήσουμε να σχολιάσουμε, είναι αυτή που ακούστηκε και από κορυφαία στελέχη και υποστηρίζει, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι «Δεν διαγράφονται πρώην πρωθυπουργοί». Αναρωτιέμαι από που προκύπτει αυτό το αξίωμα. Αναρωτιέμαι επίσης μέχρι που έχει εφαρμογή αυτός ο κανόνας «εξαίρεσης της κριτικής» σε μια Δημοκρατία, σ ένα δημοκρατικό κόμμα. Να το δούμε όμως αλλιώς μήπως κατορθώσουμε και βγάλουμε άκρη. Ωραία λοιπόν, οι πρώην πρωθυπουργοί δεν διαγράφονται , οι πρώην υπουργοί φαντάζομαι πως ούτε αυτοί διαγράφονται , οι πρώην βουλευτές ούτε αυτοί και όσο για τους νυν, δεν το συζητάμε. Άρα σύμφωνα με την παραπάνω άποψη περί διαγραφών μόνο μέλη και φίλοι μπορούν να διαγραφούν από το ΠΑΣΟΚ!! Για να σοβαρευτούμε όμως , έχω τη γνώμη πως καθένας κρίνεται, πως καθένας πρέπει να κρίνεται, και για το παρελθόν του, και για το μέλλον του, αλλά κυρίως για το παρόν του. Τα πάντα ...