ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ Η παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Μακράκη   με τίτλο Μαζί τα φάγαΤε   θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη, 4/4/2012  και ώρα 7:30μ.μ. στο Αμφιθέατρο  του Πνευματικού Ιδρύματος της Κρητικής Εστίας (Στράβωνος 12, Αθήνα) Η «ελεγχόμενη» χρεοκοπία του «ελεγχόμενου»  πολιτικού προσωπικού της χώρας μας Συγγραφέας: Γιώργος Μακράκης  Εκδόσεις: Οσελότος (2012) Μαζί τα φάγαμε: μια φράση εξόχως πολιτική, μια έννοια δηλωτική της αντίληψης των πολιτικών προσώπων που κυριάρχησαν ανενόχλητα στην πολιτική σκηνή του τόπου μας τα τελευταία 30 χρόνια. Σας διορίσαμε, συνεχίζει ο πρωταγωνιστής του βιβλίου, για να επιβεβαιώσει και να επαληθεύσει την πεποίθησή του, πως τα φάγαμε όλοι μαζί! Κι όμως δεν τα φάγαμε όλοι μαζί. Τα φάγατε μόνοι σας! Μαζί τα φάγαΤε . Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι: Στάβυ Σαλουφάκου (Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Αθήνας) δρ. Μιχάλης Χάλαρης (Ειδικός Γραμματέας Σ.ΕΠ.Ε.) Νίκος Βερλέκης (Ηθοποιός, Αντιδήμαρχος Καισαριανής...

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οσελότος το πολιτικό δοκίμιο  Μαζί τα φάγαΤε Η «ελεγχόμενη» χρεοκοπία του «ελεγχόμενου»  πολιτικού προσωπικού της χώρας μας Συγγραφέας: Μακράκης, Γιώργος Εκδόσεις: Οσελότος Έτος: 2012 ISBN: 978-960-9607-40-7 Κατηγορία: Πολιτική Περιγραφή  Μαζί τα φάγαμε: μια φράση εξόχως πολιτική, μια έννοια δηλωτική της αντίληψης των πολιτικών προσώπων που κυριάρχησαν ανενόχλητα στην πολιτική σκηνή του τόπου μας τα τελευταία 30 χρόνια. Σας διορίσαμε, συνεχίζει ο πρωταγωνιστής του βιβλίου, για να επιβεβαιώσει και να επαληθεύσει την πεποίθησή του, πως τα φάγαμε όλοι μαζί! Κι όμως δεν τα φάγαμε όλοι μαζί. Τα φάγατε μόνοι σας! Μαζί τα φάγαΤε. "Όταν στο Δημόσιο βάζεις τον κοπρίτη, επειδή σε ψηφίζει η οικογένειά του και παίρνεις πολλούς σταυρούς, ε, τότε ο κοπρίτης θα μείνει κοπρίτης σε όλη του τη ζωή, δεν πρόκειται να βελτιωθεί. Ξέρει ότι δεν πρόκειται ποτέ να απολυθεί." Θ. Πάγκαλος εφημερίδ...

Η διαρκής πτώση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος τα  τελευταία 30 χρόνια και η αποκάλυψή του τα 2 τελευταία μνημονιακά χρόνια οδηγεί σε κατακερματοποίηση του. Κάθε είδους  διαφωνία, μικρή ή μεγάλη, δηλαδή από το  μισό «όχι», μέχρι το γελοίο «παρών» και το τραγικό «απών», των πολιτικών μας προσώπων συνδέεται με την προσπάθειά τους  να δηλώσουν ένα ισχυρό παρόν για την  επόμενη μέρα, μέσα από φαιδρές διαφοροποιήσεις, οι οποίες, τις περισσότερες φορές, συνδέονται άρρηκτα με τη θέση που κατέχουν ή δεν κατέχουν. Άρματα πολιτών, δημοκρατικές συμμαχίες, πατρίδες και παρτίδες συνθέτουν το πολιτικό σκηνικό στη χώρα μας.  Η προσπάθεια δημιουργίας νέων πολιτικών φορέων με αφετηρία τις μισές απόψεις, τις μισές διαφωνίες και τις μισές συμφωνίες για επιβίωση, αλλά και οι άλλες προσπάθειες, οι ολόκληρες και πανομοιότυπες, όμως λίγο πιο δεξιά λίγο πιο αριστερά λίγο πιο κέντρο, εμποδίζουν το σχηματισμό ενός πραγματικά νέου κόμματος εξουσίας και πνίγουν εν τη γενέσε...

Η Ελλάδα ανήκει στους δανειστές? Ο προσανατολισμός της χώρας μας προς δυσμάς ή προς ανατολάς αποτέλεσε για χρόνια ένα πολιτικά αναπάντητο ερώτημα, ενώ η προσπάθεια για μια χώρα αυτάρκη, με δικό της αυτοκαθορισμό και παρουσία  απέβη άκαρπη.  Το πολιτικό μας σύστημα-προσωπικό, δεν κατάφερε δηλαδή όλα αυτά τα χρόνια ούτε κατεύθυνση να δώσει στην πολύπαθη χώρα μας, ούτε αυτοκαθορισμό μέσα από μια συντεταγμένη προσπάθεια ανάπτυξης και παρόλο που υπήρχαν όλες οι προϋποθέσεις. Εντούτοις,  το πολιτικό μας  σύστημα χρειάστηκε μόνο δυο χρόνια   για να  μας αποδείξει  μόνο του την φαυλότητα, τη γελοιότητα και τη σοβαροφάνεια  που το συνόδευε. Οι εκβιασμοί  και τα διλήμματα για χρεοκοπία ή χρεοκοπία, η κομματική πειθαρχία, η αλλαγή στάσης ανάλογα με το αξίωμα,  η αναποτελεσματική εφαρμογή και αυτών ακόμα των ψηφισθέντων βάρβαρων μέτρων, αποδεικνύει τα αυτονόητα. Ένα πολιτικό σύστημα δομημένο στην κομματική και προσωπική στρατηγική, ένα σύστημα ...

Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία στο τοίχο και μια γνώριμη μουσική να παίζει στο ραδιόφωνο. Κοιτάζεις τον καθρέπτη σου και προσπαθείς πίσω από τους άσπρους κροτάφους και τη μικρή κοιλίτσα να δεις εκείνο το νεαρό επαναστάτη, που χρόνια πριν κρεμόταν πίσω από τα κάγκελα του Πολυτεχνείου, ζητώντας τα αυτονόητα, να δεις πίσω από τη κομψή κυρία με το ακριβό ταγεράκι και την ασορτί τσάντα και γόβα, εκείνη τη νεαρή κοπέλα που αναψοκοκκινισμένη από το όνειρο ζητούσε τα αυτονόητα. Το παιδί σου σήμερα, ένας ταλαίπωρος μεσήλικας, χαμένος και αποχαυνωμένος, ανάμεσα σε όρους δυσνόητους οικονομικούς, τούρκικα σήριαλ και αμερικάνικο  life   style . Κοιτάς τον καθρέπτη και σκέφτεσαι το σύντομο λογύδριό σου για τη μέρα, το σπάσιμο της φωνής την κατάλληλη χρονική στιγμή και το δάκρυ που με κόπο θα προσπαθήσεις να κρύψεις την ώρα του προσκλητηρίου. Ήσουν κι εσύ εκεί. Δαφνοστεφανομένος  από την ιστορία. Χιλιοτραγουδισμένος και χιλιοτιμημένος. Ήσουν κι εσύ εκεί. Είσαι και σήμερα εδώ. Τότε δεν ήξερε...

Το κούρεμα του «χρέους» Δεν θα μιλήσω εδώ για τα αυτονόητα και τα χιλιοειπωμένα, θα μιλήσω για τα ευκόλως εννοούμενα, αυτά που παραλείπονται. Το πολιτικό σύστημα και η αναξιοπιστία του πολιτικού προσωπικού, η παραποίηση της αλήθειας, ο λαϊκισμός, η προβοκάτσια της κοινής λογικής αποτελούν τα αυτονόητα και χιλιοειπωμένα. Τα ευκόλως εννοούμενα, αυτά που παραλείπονται, είναι πάλι τα αυτονόητα και τα χιλιοειπωμένα. Είναι αυτά που τα ακούμε, τα ξανακούμε, τα κατανοούμε, και τελικά επαληθευόμαστε. Επαληθευόμαστε για όλα αυτά που υποψιαζόμαστε όταν ακούμε τα διαγγέλματα, αλλά λέμε, μπα, πρωθυπουργός είναι, έχει μια σοβαρότητα, ξέρει κάτι παραπάνω, δεν μπορεί να μας λέει πάλι ψέματα, δεν μπορεί για άλλη μια φορά να διαψεύσει τον εαυτό του.   Το κλίμα είναι σχεδόν πανηγυρικό για την Κυβέρνηση. Προσπαθούν, τουλάχιστον, να το παρουσιάσουν έτσι. Η κοινή λογική, η επιφανειακή λογική, είναι έτοιμη να συμφωνήσει, μας χάρισαν το χρέος, συναινετικά! Διήμερη εθνική γιορτή, ο Ράιχενμπαχ αγαπάει τ...

Το ποτήρι ξεχείλισε -χωρίς την τελευταία σταγόνα- η φτώχεια και η εξαθλίωση επεκτείνεται, η ανεργία αυξάνει, ο φόβος περισσεύει, η αβεβαιότητα έγινε το μόνο βέβαιο, και η αγανάκτηση, μοιραία, βγήκε στο δρόμο! Και βγήκε όπως είναι: βουβή, θορυβώδης, οργισμένη, μουδιασμένη, μαζική, αγανακτισμένη μα και λίγο αισιόδοξη.. Πάντως, για να είμαστε ειλικρινείς, αυτή τη φορά χωρέσαμε πολύ αγανάκτηση… Γεμίσαμε, μπουχτίσαμε, σκάσαμε, μα λέγαμε χωράει λίγο ακόμη, έχει ακόμη λίγο τόπο η οργή, κρατάει λίγο ακόμη η προσδοκία, δε μπορεί, κάποιος θα μας σώσει και θα το μάθουμε από τον καναπέ μας, βλέποντας τις ειδήσεις του MEGA! Μα το φως στο τούνελ δεν φαινότανε, οι θυσίες ενός έτους όχι μόνο δεν έφεραν αποτέλεσμα, μα ζητούσαν κι άλλες θυσίες, κι άλλη απορύθμιση στις εργασιακές σχέσεις, κι άλλες περικοπές μισθών, κι άλλους φόρους, κι άλλα λουκέτα στις επιχειρήσεις, κι άλλη ανεργία, και μεγαλύτερη φτώχεια, και άλλα πολλά…Κι όλα αυτά έβγαλαν την αγανάκτηση στις πλατείες... Και τώρα που βγήκε έξω η αγανά...

  Αποψή μας Θυμάμαι συχνά την εντύπωση που μου είχε προκαλέσει μια επιγραφή κρεμασμένη στον τοίχο πίσω από το γραφείο ενός πολιτικού ανήρ της εποχής μας: "Καλοχαιρέτα τον πεζό όταν καβαλικέψεις, για να σε χαιρετά κι αυτός όταν θα ξεπεζέψεις". Το θυμάμαι ακόμα πιο συχνά αυτή την περίοδο, που όλα δείχνουν ότι θεσμοί και αξιώματα έχουν αρχίσει την κατρακύλα και τα γιαούρτια από τα ράφια των σουπερμάρκετ δεν φεύγουν για να ξεγελάσουν την πείνα μας, αλλά για να εκφράσουν την απαξίωση προς οτιδήποτε κατά τη γνώμη μας γυαλίζει μα δεν είναι χρυσός. Για χρόνια πολλά το αξίωμα ήταν συνδεδεμένο με τη ξεχωριστή τιμή, τη διάκριση, το άνοιγμα του δρόμου, της πόρτας, των φώτων. Όμως τα πράγματα άλλαξαν. Και άλλαξαν γιατί μια μερίδα -μεγάλη- όσων είχαν τα αξιώματα δεν τα τίμησαν, δεν τα αξιοποίησαν προς το κοινό όφελος, δεν τα σεβάστηκαν καν! Αντίθετα καβαλικέψανε και βαράγανε και τα πόδια! Και οι περισσότεροι ξεχάσανε τι γράφανε οι κρεμασμένες επιγραφές πίσω από την πλάτη τους. Κάποιοι...

Τα τελευταία χρόνια έχει εισαχθεί στο πολιτικό μας λεξιλόγιο ο όρος πολιτικός πολιτισμός. Ως έννοια σημαίνει,   κυρίως,   τον πολιτισμό των πολιτικών, αυτών δηλαδή που ασχολούνται με την πολιτική, με τα κοινά.   Κατ΄ αναλογία θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για ναυτικό πολιτισμό (ο πολιτισμός των ναυτικών), για εργατικό   πολιτισμό (ο πολιτισμός των εργατών) κ.ο.κ. Καταρχάς, θα ήθελα να επισημάνω   πως η εισαγωγή του όρου πολιτικός πολιτισμός, είναι πλεονασματικός στο πολιτισμικό λεξιλόγιο. θεωρώ   πως η έννοια του πολιτισμού είναι συνολικότερη από των πολιτισμό των πολιτικών! Θεωρώ   πως ο πολιτισμός αντανακλά   ένα συνολικότερο τρόπο σκέψης και δράσης, θεωρώ τέλος πως   ο πολιτικός πολιτισμός διαμορφώνεται και διαμορφώνει τον πολιτισμό μας, από τον οποίο τελικά δεν διαφοροποιείται. Όπως   κι αν ορίσουμε τελικά τον πολιτικό πολιτισμό, όπως κι αν τον προσεγγίσουμε, το Ζήτημα είναι αλλού.   Πως δρα ένας πολιτικά πολιτισμένος πολιτικός ...

Πριν από κάποια χρόνια, αν έλεγες σε κανέναν «κοπρίτη» πως θα του κόβανε το δώρο και το επίδομα και πως γενικά θα μειώνονταν οι αποδοχές του, θα σου απαντούσε πως είσαι τρελός! Το ίδιο συνέβαινε και με τους ιδιωτικούς υπαλλήλους. Κανένας δεν περίμενε απόλυση μετά από 30-40 χρόνια εργασίας, προκειμένου να μειωθεί το μισθολογικό κόστος, προκειμένου να μη συναφθεί μια επιχειρησιακή σύμβαση κλπ. Αυξήσεις, έστω και μικρές, περίμενε ο κόσμος! Καλύτερη ποιότητα ζωής ονειρευόταν, ένα δικό του (μέσω δανείου) σπίτι φανταζόταν, ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά του, δικαίως, περίμενε. Ξαφνικά, μας είπανε δεν υπάρχει μία! Ούτε σάλιο! Μας γεμίσανε τύψεις που είχαμε αγοράσει αυτοκίνητο, που πήγαμε διακοπές, που πήγαμε τα παιδιά φροντιστήριο, που πήγαμε στον ιδιώτη γιατρό γιατί εκεί μας παρέπεμψε ο δημόσιος! Μας γέμισαν τύψεις που φάγαμε στην ταβέρνα , μας γέμισαν τύψεις επειδή εγκαταλείψαμε για λίγο το κατοχικό σύνδρομο. Μετά μάθαμε -ή μας μάθανε- τι σημαίνει πτώχευση, αναδιάρθρωση, επιμήκυνση, τ...

ΘΕΜΑ: Ενημέρωση για πιθανή κατάργηση του Γυμνασίου Τζερμιάδων Αξιότιμη κ. Υπουργέ, Σύμφωνα με την από 12 Ιανουαρίου 2011 ανακοίνωση της ΕΛΜΕ Λασιθίου, υπάρχουν ανεπίσημες πληροφορίες για κατάργηση του Γυμνασίου Τζερμιάδων, βάσει των Κυβερνητικών σχεδιασμών και στο πλαίσιο του Καλλικράτη. Όπως είναι εύκολα αντιληπτό από όλους, στο Γυμνάσιο Τζερμιάδων, φοιτούν οι μαθητές του Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου, ενός ορεινού Δήμου, με ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες πρόσβασης (χιλιομετρικές και ποιοτικές). Σύμφωνα δε και με τον Καλλικράτη (Ν. 3852/10, άρθρο 1) «Ο δήμος Οροπεδίου Λασιθίου χαρακτηρίζεται ως ορεινός», γεγονός που τον διατήρησε αυτόνομο μέσα στη γενικότερη συγχώνευση δήμων. Με τον τρόπο αυτό, ο νομοθέτης, κατ’ επιταγή του Συντάγματος, αναγνώρισε και επισήμως την ιδιαιτερότητα του Δήμου Οροπεδίου και τον κράτησε αυτόνομο. Από πλευράς μας, θεωρούμε μάλλον απίθανο, να υπάρχει βούληση για κατάργηση του Γυμνασίου Τζερμιάδων, καθώς αυτό θα ερχόταν σε ευθεία ρήξη με την πρόσφατα διατυπωμέ...

Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση της ΕΛΜΕ Λασιθίου σύμφωνα «με ανεπίσημες πληροφορίες στους σχεδιασμούς της Κυβέρνησης βάσει του Καλλικράτη στην εκπαίδευση είναι η κατάργηση των Γυμνασίων Κριτσάς, Χανδρά, Παλαικάστρου, Τουρλωτής και Τζερμιάδων». Στην ίδια ανακοίνωση καλούνται οι δάσκαλοι, οι Σύλλογοι Γονέων και οι εκπρόσωποι των τοπικών κοινωνιών να συστρατευτούν στον αγώνα ενάντια στην ερημοποίηση των τοπικών κοινωνιών με την ουσιαστική κατάργηση της εκπαίδευσης σε αυτές αφού ούτε σχολεία θα υπάρχουν ούτε μεταφορά των μαθητών θα γίνεται. Η Δημοτική Παράταξη ψηφίΖω Λασίθι με ελπίδα και όραμα θεωρεί αρκούντως ανησυχητική την ανακοίνωση της ΕΛΜΕ Λασιθίου, στην οποία αναφέρεται η ύπαρξη ανεπίσημων πληροφοριών για την κατάργηση του Γυμνασίου Τζερμιάδων και τάσσεται στο πλευρό της μαθητικής κοινότητας διαμηνύοντας ότι θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε η κατάργηση να αποτελέσει μια ανεπιβεβαίωτη φημολογία. Στο πλαίσιο της δράσης μας αποστείλαμε ήδη επιστολή προς την Υπουργό Παιδείας...

9/1/11 Με πρόσφατη τροπολογία το Κέντρο Υγείας Τζερμιάδων (Κ.Υ.Τ.)«υποβιβάσθηκε» στη Β΄ Ζώνη Εφημεριών από την Γ΄ Ζώνη στην οποία βρισκόταν.   Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι καθένας από τους 9 γιατρούς που υπηρετούν σε αυτό οφείλει να κάνει 5 ενεργείς εφημερίες το μήνα. Με απλά μαθηματικά και υπολογίζοντας 2 γιατρούς ανά εφημερία οι μέρες του μήνα που θα έχει εφημερία το Κ.Υ.Τ. θα είναι 22,5. Συνυπολογίζοντας ότι κάποιοι από τους ιατρούς   πραγματοποιούν τις εφημερίες τους στο Γ.Ν. Αγ. Νικολάου οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι το Κ.Υ.Τ. δεν δύναται να εφημερεύει όλο το μήνα. Συνεπώς, αναλογιζόμενοι ότι το Οροπέδιο βρίσκεται σε μια ορεινή και δυσπρόσιτη περιοχή, θεωρούμε χρέος μας να δηλώσουμε απερίφραστα την πεποίθησή μας ότι τίθεται εν κινδύνω η υγεία όλων των Οροπεδιωτών, καθώς και όσων το επισκέπτονται ή διαμένουν σε αυτό. Περαιτέρω, διαμαρτυρόμαστε διότι κατά τη ψήφιση της τροπολογίας δεν λήφθηκε υπόψη το ΠΔ 131/87, στο οποίο το Οροπέδιο μαζί με τη Σητεία είχαν χαρακτηριστεί ...